Over de motivatie achter het toenemende geweld in Egypte tegen christenen en hun kerken circuleren vele verhalen. Het meest gehoorde verhaal gaat over een of meerdere afvallige christenvrouwen die zich tot de islam zouden hebben bekeerd en met moslimmannen zijn getrouwd. Volgens de geruchten worden zulke vrouwen tegen hun zin in kerken gevangen gehouden. Moslims eisen hun onmiddellijke vrijlating en willen daarom de kerken bestormen en doorzoeken. Als ze worden tegengehouden gaan ze over tot geweld tegen christenen, brandstichten van hun kerken, maar ook de huizen van christenen in de buurt van de kerk worden aangevallen en beroofd.

Wie zijn deze vrouwen

Maar wie zijn deze vrouwen die, ook al op nieuwjaarsdag van dit jaar, als voorwendsel werden gebruikt om de kerk in Alexandria op te blazen en dood en ellende voor velen te veroorzaken?
Een van de bekendste namen in dit verband is die van Camelia Shehata. Op het internet staan tientallen video’s die als propaganda voor de haat tegen christenen dienen. Daarin worden moslims opgeroepen om op te komen voor hun ‘zuster in de islam’ en haar te bevrijden van de handen van de ‘wrede’ monniken en priesters.

Passie

Met zulke passie praten de (streng in de leer) moslims nooit over de rechten van vrouwen op zelfbeschikking. Ik heb deze moslims nooit gehoord over het recht van moslims om zich te bekeren tot een andere religie of om de islam te verlaten. Het is dan maar ook de vraag of ze met net zoveel enthousiasme en passie hun andere ‘zusters in de islam’ te hulp zullen schieten tegen dwang om bij de islam te blijven, een man te trouwen waar ze niet van houden of een bestaan te leiden waar ze niet voor kiezen!

Andere video’s laten Camelia zien met haar christelijke man of in de kerk of thuis met beelden van christus en waarin ze vertelt dat ze zich nooit heeft bekeerd tot de islam en dat ze helemaal niet gevangen zit in een kerk. Maar ondanks de talloze ontkenning van haar kant blijft het verhaal over haar ontvoering hardnekkig de geesten beroeren. Een islamitische zender wilde laatst een einde maken aan dit spookverhaal en zond, met veel tamtam, een uurlang gesprek uit met Camilia en haar man (die een christelijke priester is). (Zie hier het interview met Camelia Shehata)

Camelia's ruzie met haar echtgenoot

Het blijkt dat het allemaal begon toen Camelia, wegens ruzie met haar man, het huis verliet en drie dagen bij een vriendin onderdook. Haar man, die niet wist waar ze was, vreesde dat ze ontvoerd was door moslims en deed daarvan aangifte bij de veiligheidsdienst. Nu is het zo dat ontvoering van christelijke vrouwen, hen dwingen tot de islam te bekeren en tot een huwelijk met een (streng in de leer) moslimman wel degelijk vaker voorkomt. Zo is het verhaal in de wereld gekomen dat volgens Camilia zelf op geen enkel waarheid berust.

Vreemde smoes

Het is ook maar een vreemde smoes voor het grootschalige religieuze geweld want, ook buiten Egypte, worden christenen op grote schaal door moslims onderdrukt en vermoord, zonder dat een of andere Camelia daarin een rol speelt. Volgens de mensenrechtenorganisatie OFWI (One Free World International) zijn in de moslimwereld in 2009 ruim 165.000 Christenen vermoord, enkel vanwege hun geloof. Iedere drie minuten wordt er ergens in een islamitisch land een christen gemarteld vanwege zijn levensovertuiging. De Palestijnse moslimterroristen in de Gazastrook maken het helemáál bont: zij graven zelfs de lijken van overleden christenen op, omdat deze de grond zouden 'verontreinigen,' volgens de organisatie. In Nigeria zijn er 288 kerken, door moslims, in brand gestoken. De aanleiding is vermoedelijk boosheid over het feit dat er laatst een christelijke president is gekozen, waar een deel van de bevolking moslim is.

Het kan dus nog veel erger worden voor christenen in Egypte. Het wordt ook veel erger naar mijn mening, tenzij wij in het westen een heel duidelijke standpunt innemen en die ook, via de politiek, met verve uitdragen.
Christenen in Egypte en overal verdienen onze nadrukkelijke steun, nu zij vooral het onderspit delven door de intolerantie van moslims.