Vanaf zaterdag 9 juli zal er een nieuw land worden toegevoegd aan de 193 landen die momenteel de politieke wereldkaart vormen. Het zuiden van Soedan zal zich afsplitsen van het noorden en voortgaan als een onafhankelijk land met een eigen regering en met een meerderheid van christelijke (en animistische) bevolking, in tegenstelling tot het noorden met zijn Islamitische staat en sharia-wetgeving.

Zuid-Soedan viert feest morgen samen met vertegenwoordigers uit de hele wereld. Zelfs de Soedanese president Omar Hassan al-Bashir, de president van het huidige Soedan, heeft beloofd deel te nemen aan het onafhankelijkheidsfeest samen met de zuidelijke bevolking, om ze vrede en stabiliteit toe te wensen.
Vrede en stabilieteit, klinkt vreemd uit de mond van de man die gezocht wordt door het Internationale Strafhof in Den Haag wegens genocide en misdaden tegen de menselijkheid. Onder zijn bewind is er in ieder geval weinig te merken geweest van vrede en stabiliteit. Dit jaar alleen al zijn er 2368 burgers in Zuid-Soedan gedood door geweld van zijn leger tegen opstandelingen en door geweld tussen de stammen onderling.

De onafhankelijkheid van Zuid-Soedan zal echter niet betekenen dat dit de oplossing voor alles is. Ook hier is er strijd gaande tussen verschillende stammen onderling. De economische afhankelijkheid van het noorden zal niet in een klap verdwijnen en de opbouw van een nieuw landsbestuur is geen makkelijke taak. De internationale gemeenschap zal Zuid-Soedan niet in de steek moeten laten.

Het nieuwe land heeft in iedere geval de zekerheid van de steun van een machtige bondgenoot die miljarden wil investeren, namelijk China. In een onafhankelijke Zuid-Soedan lopen deze schaarsgeklede vrouwen niet het risico om veertig zweepslagen te krijgen, wegens onzedige kledij, zoals hun zusters in het noorden. Dat is volgens mij alvast winst.

Nahed Selim

Nahed Selim, publiciste, schrijfster en beëdigd tolk Arabisch is in 1953 geboren in Egypte. Selim woont sinds 1979 in Nederland en schrijft af en toe critische columns voor Trouw, de Volkskrant en NRC Handelsblad over de islam, vrouwenemancipatie en integratie. Eerder publiceerde ze de roman Brieven uit Egypte (2000), De vrouwen van de profeet (2003) Zwijgen is verraad (2005), Allah houdt niet van vrouwen (2007) en Scheurkalender van de islam (2007). In 2006 ontving ze de Harriët Freezerring van Opzij voor haar inzet tot het moderniseren, humaniseren en feminiseren van de islam.