Saoedi-Arabië is de plek waar een opstand het minst te verwachten is, zeker door vrouwen. Dit komt doordat de onderdrukking en discriminatie van vrouwen in dit land iedere fantasie te boven gaat. In Saoedi-Arabië mogen vrouwen niet stemmen, geen autorijden en slechts werken of studeren met toestemming van hun legale voogd (vader, echtgenoot of ander mannelijke familielid) en enkel op plaatsen waar geen mannen aanwezig zijn. De zedenpolitie arresteert vrouwen op straat indien ze lopen met een man die geen familie van hen is of niet kan bewijzen dat hij dat wel is.

Tweeederangs

Nu is de tijd eindelijk rijp voor verandering, althans volgens Nuha Al Sulaiman, de oprichtster van The Saudi Women Revolution, een beweging op Social Media die ruim 3000 deelnemers telt. Op de Facebook pagina van de Saoedische Vrouwenrevolutie valt te lezen wat de vrouwen graag veranderd willen zien in hun land. Daarover discussiëren ze met elkaar. Onder andere vragen ze het recht om deel te nemen aan verkiezingen.
Komende september wordt in Saoedi-Arabië de gemeentelijke verkiezingen gehouden. Op 23 april wilde een groep vrouwen zich inschrijven als kiezer. Ze werden onverrichte zaken teruggestuurd. Dit viel ook te verwachten aangezien vrouwen daar geen stemrecht hebben. Toch is het belangrijk dat ze hebben laten zien dat er vrouwen zijn die ontevreden zijn over hun tweederangs positie in Saoedi-Arabië.

Bloedgeld

Naast het stemrecht en het autorijden - wat vrouwen allebei niet mogen - willen deze vrouwen vooral de afschaffing van de mannelijke voogdij op vrouwen. Deze grove vorm van seksisme betekent dat je als vrouw, de schriftelijke toestemming van een man nodig hebt voor van alles en nog wat. Bijvoorbeeld om een noodzakelijke operatie of behandeling in het ziekenhuis te krijgen, om een officieel document bij overheidsinstanties aan te vragen en om te mogen studeren of werken. Wat ik persoonlijk de meeste walgelijke regels vind, zijn de regels die te maken hebben met bloedgeld. Het is daar mogelijk om doodslag onderling af te doen met schadevergoeding (bloedgeld) in plaats van een rechtszaak. In dit geval betaalt de dader (of zijn familie) bloedgeld aan de nabestaanden van het slachtoffer. Voor een vrouwelijk slachtoffer betaalt men de helft van het standaard bedrag dat voor een man geldt. Het leven van een man is zodoende twee keer zoveel waard (in geld) als die van een vrouw. Hetzelfde geldt voor niet-moslims. Hun leven wordt vergoedt met een bedrag dat de helft, eenvierde of zelfs eenzestiende is van dat van een moslim.

Het zal niet meevallen dit hardnekkige seksisme te veranderen, zeker omdat het allemaal gebaseerd is op de koran en de sharia. Tenzij de vrouwen erin slagen de politieke macht van de religie te breken en een zekere mate van scheiding tussen islam en politiek te realiseren. Het zijn zeker moedige vrouwen die deze eerste stap hebben gezet op de moeizame weg naar verandering. Ik wens ze alle sterkte toe.


Nahed Selim

Nahed Selim, publiciste, schrijfster en beëdigd tolk Arabisch is in 1953 geboren in Egypte. Selim woont sinds 1979 in Nederland en schrijft af en toe critische columns voor Trouw, de Volkskrant en NRC Handelsblad over de islam, vrouwenemancipatie en integratie. Eerder publiceerde ze de roman Brieven uit Egypte (2000), De vrouwen van de profeet (2003) Zwijgen is verraad (2005), Allah houdt niet van vrouwen (2007) en Scheurkalender van de islam (2007). In 2006 ontving ze de Harriët Freezerring van Opzij voor haar inzet tot het moderniseren, humaniseren en feminiseren van de islam.