Na dagen van onrust, demonstraties en geweld in de stad Deraa in het Zuiden van Syrië, belooft het regime te zullen bestuderen of er een noodzaak is om de Noodwet die sinds 1963 van kracht is, op te heffen. Ook beloven ze politieke hervormingen. Dat vertelde drs. Bouthaina Shaaban, de woordvoerder van president Bashar al-Assad, gisteren op de Syrische tv.

Ook in Jemen is het wekenlang onrustig en eisen de demonstranten het snelle vertrek van de president Ali Abdullah Saleh. Onder de demonstranten gingen ook honderden vrouwen de straat op. De vrouwen liepen praktisch allemaal in boerka.

Ik moet bekennen dat het best verwarrend is. Drs. Bouthaina (de vrouw op de foto boven) vertegenwoordigt - ondanks haar moderne en liefelijke voorkomen - een van de meest repressieve regimes in het Midden-Oosten. Een regime dat op de nominatie staat om te worden afgezet. Ze is een voormalige minister en ik ken haar naam omdat ze vroeger over vrouwenemancipatie schreef. In mijn boekenkast staat een goed boek van haar, van lang geleden, voordat ze het politieke gezicht werd van het vreselijke Syrische regime.

De vrouw in de boerka op de foto hieronder demonstreert voor politieke veranderingen in Jemen. Je vraagt je af wat voor veranderingen deze vrouw zelf zou willen, behalve dan een andere naam als president, en wat zou dat voor haar persoonlijk moeten betekenen?
Vrouwen die zich zo achterlijk kleden, inclusief de kousen en de zwarte handschoenen, gaan de straat niet op tenzij hun vaders, mannen, broers en ooms, dat goedkeuren. Deze boerkavrouwen gingen niet massaal de straat op in april 2008 om te protesteren tegen het dwingen van jonge meisjes zoals Nojoud Ali veel te jong te trouwen (zie het boek over haar verhaal Ik was negen toen ik moest trouwen). Nojoud Ali werd wereldberoemd omdat het haar gelukt was, op tienjarige leeftijd, te ontsnappen uit het huis van haar veel oudere man en in haar eentje de scheiding op te eisen.

Kinderbruidjes komen nog steeds veel voor in Jemen. Ook is het een land met een van de hoogste percentages analfabetisme onder vrouwen, namelijk 67%. Eén van elke drie vrouwen in Jemen lijdt aan ondervoeding volgens de statistieken van de VN.
Ik zou graag zien dat deze boerkavrouwen al deze specifieke aspecten die hen vooral aangaan in hun protest meenamen.
In het parlement in Jemen vinden we maar 1 vrouw, uit 301 leden! Zouden ze dit ook willen veranderen?
Ik betwijfel het.

Nahed Selim, publiciste, schrijfster en beëdigd tolk Arabisch is in 1953 geboren in Egypte. Selim woont sinds 1979 in Nederland en schrijft af en toe critische columns voor Trouw, de Volkskrant en NRC Handelsblad over de islam, vrouwenemancipatie en integratie. Eerder publiceerde ze de roman Brieven uit Egypte (2000), De vrouwen van de profeet (2003), Zwijgen is verraad (2005), Allah houdt niet van vrouwen (2007) en Scheurkalender van de islam (2007). In 2006 ontving ze de Harriët Freezerring van Opzij voor haar inzet tot het moderniseren, humaniseren en feminiseren van de islam.