In spanning houdt Egypte de adem in. Zou de revolutie vandaag uitelkaar spatten en zou het volk en het leger lijnrecht tegenover elkaar komen te staan?
Vandaag is namelijk uitgeroepen tot ‘Vrijdag van de woede’, voor de tweede keer wel te verstaan. Het leger belooft niet hard in te grijpen maar is bang dat de demonstratie misbruikt zal worden. Wel zal zij de private en publieke bezittingen beschermen tegen vandalen.

Men zou zich kunnen afvragen waarom er weer een ‘Vrijdag van de Woede’ is uitgeroepen. De eerste dag van de woede werd namelijk vlak was namelijk voor de val van het voormalige regime met als doel Mubarak ten val te brengen. De ‘Revolutie’ heeft inmiddels zijn doel bereikt, zou je kunnen zeggen, door het aftreden van de voormalige president van Egypte.

Toch is de ‘Coalitie Jeugdorganisaties van de Provincies’, een samenwerkingsverband van 52 organisaties van jongeren (waaronder bijvoorbeeld de 6 April Beweging) niet tevreden. Ze roepen de massa op weer de straat op te gaan om de revolutie te voltooien. Ze eisen een burger overgangsregering in plaats van de Militaire Raad die nu deze taak uitoefent. Ook willen ze eerst een nieuwe constitutie en dan pas verkiezingen.

Niemand weet hoe groot de respons aan die oproep vandaag zal zijn. Het Moslimbroederschap en de Wassat (ook een islamitische) partij hebben aangegeven geen gehoor te zullen geven aan de oproep. Terwijl de militairen waarschuwen dat dit een poging is om te stoken tussen het leger en het volk.
Langzamerhand beginnen de contouren van nieuwe politieke verhoudingen in het nieuwe Egypte vorm te krijgen. We kunnen in iedere geval hieruit concluderen dat de militairen en de islamisten op een lijn staan. Het conflict speelt zich nu duidelijk af tussen dit verenigd front van islamitische partijen plus het leger aan de ene kant en de bewegingen van jongeren en liberalen aan de andere kant. Deze laatsten verklaren nu volmondig dat ze bang zijn dat ‘hun’ revolutie is gekaapt.

De voorspelling van velen dat snelle ‘revoluties’ en omwentelingen in het Midden Oosten slechts in het voordeel kan zijn van de islamitische partijen (omdat zij momenteel het best georganiseerd zijn) is bewaarheid geworden. De tweede vrijdag van de woede in Egypte zal een indicator zijn over hoe sterk de aanhang is van de jongeren en de liberale krachten in Egypte.

Toch moeten we niet wanhopen. Volgens de nieuwe Egyptische ambassadrice voor Cyprus (vanaf 01-09-2011) Minha Baghoum is nog niet alles verloren. Moedig zegt ze openlijk: ‘Andere politieke krachten hebben de revolutie gemanipuleerd en proberen hun eigen agenda nu uit te voren.' In een interview in de krant al-Ahram verklaarde ze nog te hopen voor wezenlijke veranderingen van de constitutie ten behoeve van vrouwen en dan pas nieuwe verkiezingen te houden.

Nahed Selim

Nahed Selim, publiciste, schrijfster en beëdigd tolk Arabisch is in 1953 geboren in Egypte. Selim woont sinds 1979 in Nederland en schrijft af en toe critische columns voor Trouw, de Volkskrant en NRC Handelsblad over de islam, vrouwenemancipatie en integratie. Eerder publiceerde ze de roman Brieven uit Egypte (2000), De vrouwen van de profeet (2003) Zwijgen is verraad (2005), Allah houdt niet van vrouwen (2007) en Scheurkalender van de islam (2007). In 2006 ontving ze de Harriët Freezerring van Opzij voor haar inzet tot het moderniseren, humaniseren en feminiseren van de islam.