Ik lees dit artikel met stijgende verbazing, regelrechte afkeer en walging. Iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe hij of zij leeft, maar dat de kinderen - met name de dochters - van dit type vrouwen wordt grootgebracht zonder het het besef dat je je voor jezelf zou moeten kunnen zorgen, zelfstandig in staat zou moeten zijn te leven... dat vind ik regelrecht erg. Een groot deel van de huwelijken loopt scheef. Gijzelaars van de "kerels" die hen onderhouden, want dan wordt de muntthee op een sexy terras in Amsterdam een pakje thee van de Lidl van 40 cent, uitkering betaald door mensen - en ook vrouwen zoals ik - die gewoon werken voor hun geld en belasting betalen. Ik kan me heel erg goed voorstellen dat de dames met een schuilnaam in Opzij verschijnen: dat is het enige positieve aan dit artikel. Er schijnt schaamte te bestaan. Want als je werkelijk vind dat je zo'n geweldig mens bent als je je als een maitresse uit de 18e eeuw laat onderhouden en entertainen, dan kom je daar rond voor uit.

Wilma Koolen-Hermkens, directeur van een onderneming in Duitsland (we ontwikkelen en bouwen machines voor de halfgeleider-industrie), 29 jaar getrouwd en moeder van een zoon van 22 en dochter van 19.
En eentje die gewoon op de vrije zaterdag langs de lijn staat. Zelfontplooiing ga ik wel doen als ik met pensioen ben!

Hoi Wilma,

Bedankt voor je goede reactie; je hebt enorm gelijk! Wat een onzin dat deze vrouwen bezig zijn met zelf ontplooiing; ze zitten hun tijd te verdoen met roddelen op een terras. Er bestaat toch ook zoiets als zorgen voor jezelf, je ontwikkelen in je werk en vakgebied en daarnaast zorgen voor elkaar. Zelfs vrijwilligerswerk is deze vrouwen te veel en zorgen voor de kinderen is er ook niet bij. Wat een armoede!

Simone Schoemaker, maatschappelijk werkster, Amsterdam

Wauw, wat een veroordelende reacties van de voorgaande dames. En dat voor een maatschappelijk werker (Simone) Zelfontplooiing is juist heel erg belangrijk! Zeker in deze tijd van grote werkeloosheid. Liever mensen aan het werk die wel graag willen werken! Vergeet niet dat de vrouwen uit het artikel getrouwd zijn danwel samenwonen met een man die waarschijnlijk een goede baan heeft waardoor ze ook nog een au-pair/schoonmaakster etc. kunnen inhuren. Hebben die mensen ook weer werk moet je maar denken. Dat is een gemeenschappelijke keuze van een man en vrouw die met elkaar leven en verantwoordelijkheid naar elkaar hebben. Het is niet zo dat de vrouwen een bijstandsuitkering hebben dus "wij" betalen hier niet voor! Deze vrouwen hebben kinderen waarvoor gezorgd wordt. Er zijn ook vrouwen die geen kinderen hebben maar ook genieten en zichzelf ontwikkelen door middel van cursussen. Waarom wachten tot je met pensioen gaat? Je leeft nu toch!Typisch weer die calvinistische inslag; het zuur komt voor het zoet....
En wie bepaald dat je na een studie altijd in een bepaald vakgebied moet blijven werken? Ik ken weinig mensen die dat doen!MAG je alsjeblieft ook andere keuzes voor jezelf maken!! Dat heet VRIJHEID mensen...Je mag zelf je leveninrichten zoals jij dat wilt zolang je er niemand mee schaadt. Ik vind het artikel betuttelend overkomen. Alsof je jezelf als vrouw altijd moet verantwoorden voor alle keuzes die je maakt. Wie bepaalt dat? Dat ben jezelf! Niet de Opzij, de media, de mode, de trends, etc. Iedere tijdsgeest heeft wel weer andere denkbeelden die ook een tegenreacties kunnen veroorzaken zoals je in het artikel kunt terugvinden. Laten we elkaar vrij laten en niet veroordelen.

Hoi Annemarie,

Waarom zou zelfontplooiing alleen kunnen in cursussen of precies doen waar je zelf zin in hebt? Ik merk dat ik me juist ontwikkel op mijn werk en in het contact met collega's en clienten. Natuurlijk is zelfontplooiing belangrijk, maar dat vind je toch niet alleen in yoga of terrasjes pakken?
Ik stimuleer clienten in mijn werk om hun leven weer op te pakken en keuzes te maken in relaties, werk en zelfbeeld. Voor mij hoort werk daar veel erg bij en soms ook dingen in je werk moeten doen die minder leuk zijn. Juist daar leer je van en ontwikkel je jezelf! Waarom is dat meteen calvinistisch en niet passend bij maatschappelijk werk? Het is er juist essentieel onderdeel van.

Tjonge zeg, dit artikel gaat toch helemaal nergens over. Er zijn vrouwen die niet werken, o gruwel, en dan hebben ze nog het gore lef om niet 24/7 voor hun kinderen te zorgen. En? Dus?

Dit is toch wel een van de meest irritante eigenschappen van vrouwen: dat we elkaar zo vreselijk de maat nemen.

Overigens: ik ken ook mannen die niet of weinig werken, terwijl hun vrouw wel (meer) werkt, die zonder schroom hun kinderen 1 of meerdere dagen in de opvang plaatsen zodat ze tijd hebben voor hun eigen 'ding'. Niemand die daar over valt, hoor!

Hoi Simone
Jezelf ontwikkelen kan op veel manieren dat hoeft niet via het werk te zijn.Sterker nog, de meeste mensen werken omdat het moet, niet voor hun eigen ontwikkeling. Daarbij behoren de vrouwen in het artikel vast niet tot jouw clientele. Zij behoren niet tot de lagere sociaal economische klasse, zijn hoger opgeleid en redden zich prima. Ontwikkelen zich op terreinen waarvoor zij zelf kiezen.Dat kan ook door veel met vriendinnen te praten of cursussen te volgen. Het zijn volwassen vrouwen met volgens mij een prima leven. Niets om je voor te schamen. Deze vrouwen kiezen ook, alleen kiezen ze niet wat er wellicht verwacht wordt.
Er is nu eenmaal verschil tussen mensen, rijk of arm, het gaat erom dat we prettig met elkaar omgaan en wie weet zijn het heel fijne vrouwen in het artikel...
Groet Anne-Marie

Het zou Wilma Koolen-Herfkens passen haar ongenuanceerde, eltaire zelfingenomen praatjes enigszins te matigen. Want er zijn mensen die weten dat zij door haar grenzeloze en niets en niemand ontziende ambitie wel de laatste was die tijd vrijmaakte voor de zijlijn op zaterdagmiddag. Dat werd wel overgelaten aan haar echtgenoot, waar zij ondertussen al bellend vanuit het vliegtuig de wereld rondreisde. Het valt nog te bezien wie in dat geval de gijzelaar was. Zelfontplooiing is zij inderdaad nog niet aan toegekomen, aan zelfreflectie overigens ook niet. Wel aan het God spelen als zelfbenoemde stervensbegeleidster of show-off op de noord-Limburgse jachtpartijtjes of aan politieke ambities.
Het zou je sieren Wilma, als je ook eens met de onderkant van de maatschappij kennis gaat maken, met hen die inderdaad de thee van Lidl drinken en boodschappen doen bij de voedselbank. Maar jouw tijd komt nog wel, heus.

Ook ik val van de ene verbazing in de andere. Ten eerste beste Opzij jullie stellen mij werkelijk bijzonder teleur om 4 pagina's van jullie prachtige blad te wijden aan dergelijke onzin van munttheemoeders. Het interesseert toch niemand hoe zij hun dagen doorbrengen, absoluut niet interessant en vooral: ze moeten wat ze niet laten kunnen. Het artikel zegt helemaal niks aan het eind weet ik niet wat de schrijver er nou zelf van vindt, is ze nou jaloers vroeg ik me af, wil ze zelf lekker op een terrasje op kosten van een man muntthee drinken? Of vindt ze die vrouwen net zulke sukkels als ik dat vind. Tja, dan heb je een standpunt. Schrijf dat dan op in dat artikel kunnen we het daar over hebben. Kortom, gaat nergens over. Niet meer doen dus Opzij. Jullie zijn een feministisch maandblad en het is echt veel interessanter te lezen hoe inderdaad vrouwen zich ontwikkelen.

Daarnaast wil ik nog wel kwijt waarom ik die muntheevrouwen nogal zielig vind. Iedereen ongeacht man of vrouw wordt geacht in staat te zijn in zijn eigen onderhoud te kunnen voorzien. Daar is de Nederlandse samenleving op ingericht. De algemene nabestaanden wet is daar een schrijnend voorbeeld van. Deze wet keert uit indien aan een van de drie volgende voorwaarden voldoet te weten:
a. meer dan 35% arbeidsongeschikt bent
b. de zorg voor een thuiswonend kind jonger dan 18 jaar hebt.
c. geboren bent voor 1950.

Indien je op alle vragen nee antwoordt (wat vaak zo is) dan krijg je geen ANW. Dan ben je afhankelijk van de ANW hiaat verzekering mits die je hebt afgesloten (en vaak niemand doet dat dus helaas). In de dagelijkse praktijk van mijn werk heb ik dus meegemaakt dat vrouwen (helaas het waren altijd vrouwen) wiens partner overleed en zij dachten recht te hebben op een aardig pensioen terecht kwamen in de bijstand. Het gaat dan om vrouwen van 45 jaar zonder arbeidsverleden die opeens in hun eigen onderhoud moeten voorzien. Dan nog maar niet te spreken over het feit als je gaat scheiden. Je hebt echt tegenwoordig niet zo maar recht op een deel van het inkomen van je ex!!!

Dus vrouwen wordt wakker! Ontwikkel jezelf en ga lekker aan het werk. Want, werken is vooral leuk, werk kun je kiezen wat je wilt doen (echt iedereen hoog of laag opgeleid je hebt een keuze). En wat werk vooral met je doet! Het geeft je eigenwaarde, zelfvertrouwen!

Verder vind ik het niet erg passend om persoonlijke antipathieen (Simone Spyker) op een dergelijk forum te zetten. Je hebt wellicht een probleem met Wilma Koolen, ik begrijp dat ze je nogal gekwetst heeft, maar de lezers kunnen er niks mee. Ik ken Wilma niet en ik ken jou niet, bel haar op zou ik zeggen en vertel haar wat je te zeggen hebt.

Groeten, Annette Hagenbeek (een enthousiaste werkende moeder met een baan van 36 uur en drie kinderen en een studie)

het blijft een raar verschijnsel: vanaf je 4e jaar tot je 25e levensjaar kennis vergaren en vervolgens de rest van je leven besteden aan zaken waar je geen opleiding voor nodig hebt. in onze omgeving zie ik voorbeelden te over. na het behalen van het doctoraaal een paar jaar werken en vervolgens, wanneer het eerste kind zich aankondigt, besluiten om vanaf dat moment niets met je kostbare opleiding te doen. wat mij erg verbaast is dat deze *bewust-baanloze-moeders* hun dochters tot het uiterste pushen, zelfs dwingen om toch vooral het tweetalig-vwo te doen, bewust een studie te nemen. en de dochters achter de vodden te (blijven) zitten om toch vooral iets te gaan bereiken in de maatschappij. soms, eigenlijk meer dan soms, krijg ik de indruk dat het voor de uitstraling van de ouders belangrijker is dat je kind het goed doet op school/studie/sport/muziek dan dat het gaat om de ontwikkeling van het kind zelf.
wij zijn beiden wo opgeleid, werken 90%/4 dagen per week, ontplooien ons nog iedere dag.
onze beide kinderen studeren de studie van hun keuze. nimmer hebben wij onze keuze aan hen opgedrongen.
verder is iedereen vrij om te doen en te laten wat hij/zij zelf wil.
en nog iets: het woord *papadag* moet verboden worden!!!!!

met vriendelijke groet,
ed alders

Ook ik heb met verbazing het artikel, en deze discussie gelezen. Solidariteit onder vrouwen is vaak weer ver te zoeken. Toch merk ik dat ik ook weinig begrip kan opbrengen voor deze 'munttheemoeders'. Dat er hoogopgeleide vrouwen zijn die ervoor kiezen niet te werken maar fulltime voor hun kinderen te zorgen, begrijp ik nog wel. Het zou mijn keuze niet zijn, maar goed. Maar deze vrouwen zorgen vrijwel niet zelf voor hun kinderen; die zitten op de crèche, of anders bij de au pair! Dat je dat een paar dagen per week doet, kan ik me ook nog wel voorstellen; ook ik mis 'tijd voor mezelf'. Maar de hele week? Neem dan geen kinderen!

Goed artikel zeg.
En wat een haatdragende reacties op elkaar.

Ik word ook niet goed van die dames (en heren) die zich eerst hoog laten opleiden en dan vinden dat ze niet hoeven te werken. Leuk zo'n neurochirurg die bereid is twee dagdelen te snijden. Oh nee, ze houdt wel de schoonmaakster en de au pair aan het werk terwijl ze met haar munttheevriendinnen aan het bijroddelen is. Laat me niet lachen.

Ik stel een superhoge munttheebelasting voor, ten gunste van betaalbare kinderopvang.