Je bent beslist wel belerend.
Je werk-ervaring deformeert waarschijnlijk je beleving.
Probleemgezinnen bestaan er in zeer vele vormen en niet ieder 1 ouder gezin is per definitie een probleemgezin.
Ik denk dat problemen meer voorkomen in 1 ouder gezinnen die zo'n gezin geworden zijn uit overmacht en niet uit vrije wil.
De beginsituatie van een kroegmama is anders.
Zij heeft er hoe dan ook over nagedacht en er bewust voor gekozen.
Ik daag je uit om me ervan te overtuigen waarom het in vervulling laten gaan van een dergelijke kinderwens egoistischer is dan een andere.
En hoe leg je het uit aan je kind?
Heel eenvoudig, je vertelt dat ze enorm gewenst is,dat er reikhalzend naar haar komst is uitgekeken, dat die belangrijker was dan het hebben van een relatie of het najagen van een carriere.
Ik zal dan wel een trensetter of a sort geweest zijn, mijn kroegtijgerinnetje wordt binnenkort 17!
De enige smet op haar ontstaan is het gegeven dat de 'donor', hoewel deze willens en wetens heeft ingestemd met zijn medewerking, haar weigert hem 1 keer te ontmoeten.
En dat de moeder van diens wettige kinderen het bestaan van de mijne zo verwerpelijk vindt dat zij contact tussen de kinderen traineert.
( het ontstaan van mijn baby heeft overigens plaatsgevonden een paar jaar ná hun scheiding op haar initiatief.)
