Een gouden toekomst voor de porno-industrie

Twaalf jaar geleden, in de zomer van 1984, besloot de Nederlandse regering om pornografie vrij te geven. Alle pornografie, ook kinderporno. Een voorstel dat het bijna gehaald heeft.

Annet Speelberg, destijds chef kinder- en zedenpolitie in Amsterdam, een ook toen al weinig in aanzien staande afdeling, ondernam een bliksemactie, buiten de korpsleiding om. Enorme stapels kinderporno werden, nu dat nog kon, in beslag genomen en getoond; je moest een sterke maag dan wel een zieke geest hebben om het door te kunnen bladeren. De zieke geesten waren ruim in de meerderheid want de hoofdstedelijke pornowinkels klaagden steen en been: kinderporno was de helft van hun handel.

Niet dat het hielp: de vrijheid van drukpers werd een groter goed geacht dan de seksuele mishandeling van kinderen. Ook de korpsleiding was not amused; Speelberg werd het werken onmogelijk gemaakt en ze verdween van het toneel.

Diezelfde zomer klaagde het Amerikaanse Congres over de enorme toevloed van kinderporno vanuit Nederland. De toenmalige minister van Justitie, Korthals Altes, woof het luchtig weg. Ook al zei Speelberg dat ze ten minste zes netwerken op kon rollen als ze nou eindelijk eens personeel kreeg.

Ook de toenmalige vertrouwensarts A. Koers probeerde Korthals te vertellen hoe ernstig de situatie was. Perplex stond hij even later weer op straat en zei: wat moet ik nou beginnen met een minister die halverwege het gesprek over kinderporno tegen mij zegt: ach kom, dokter Koers, Nederland is toch altijd al een handelsland geweest.

In september van dat jaar stierf de zesjarige Thea Puymbroeck. Ze was misbruikt voor foto's en videofilms van de kinderporno-industrie en kreeg regelmatig cocaïne toegediend.

Wat Speelberg en Koers niet lukte, kwam toen door de publiciteit rond de kleine Thea toch nog goed. Op de valreep bleef kinderporno alsnog verboden. De handel verkocht het sindsdien onder de toonbank, zodat de winstmarge meteen adembenemend steeg.

De toenmalige staatssecretaris van Korthals, Annelien Kappeyne van de Coppello, had nog een voorbehoud willen maken bij de volwassenenporno. Namelijk om gewelddadige porno niet vrij te geven. Ze zei dat met reden: al in 1984 was de porno steeds harder en agressiever geworden.

Moest kunnen, vond de goegemeente.

'Het is afschuwelijk om te zeggen, maar er zijn omstandigheden waarin kinderen emotioneel zo beschadigd raken dat de dood barmhartig is,' zei Koers destijds over de dood van Thea Puymbroeck.

Als Thea niet gedood was en gewoon verder geëxploiteerd, zou ze nu achttien jaar zijn geweest. En inmiddels heel plooibaar in die dingen, zoals we nu weten van al die kinderen met een misbruikverleden. Dan hadden we nu een videootje kunnen kopen waarin ze aan haar enkels opgehangen is, door drie mannen en wellicht nog een hond besprongen wordt, of SS-kampje naspelend waarbij ze de meest bizarre lusten van de bewakers moet bevredigen en daarbij doet alsof ze er het ene orgasme na het andere van krijgt.

Maar daar hoeven we ons dan niet meer druk over te maken, want als een meisje boven de achttien is, noemen we dat adult entertainment. Zoals iedere boerenlul er tegenwoordig ook rustig voor uitkomt dat je zo goedkoop bij de hoeren terecht kunt, ook al is bekend dat het merendeel van de prostituées tegenwoordig afkomstig is uit de vrouwenhandel en tegen hun wil de hoer uithangt.

Op het Stockholm-congres tegen seksuele uitbuiting van kinderen werd geschat dat wereldwijd zo'n twee miljoen kinderen misbruikt worden. De porno-industrie gaat dus een gouden toekomst tegemoet; wat een potentieel aan gewillige grondstof. En Amsterdam heeft de primeur: wij hoeven niet meer naar de videotheek, wij krijgen het nu op de kabel.

Door Pauline Sinnema / 01 oktober 1996 / ()

5 artikelen
  • NOS: waar zijn de vrouwen?

    14 april 2014

    De NOS schetste gisteren een wel heel eenzijdig beeld van de Rotterdamse Marathon. Tijdens de tweeëneenhalf uur durende live-uitzending van de marathon lag de focus op de mannelijke koplopers en werd niet één vrouw uitgelicht. Toch opvallend dat van de 34.000 deelnemers aan deze marathon slechts een handjevol mannelijke koplopers in de spotlights stond.

  • Ontdekkingsreiziger Arita Baaijens wint de Women of Discovery Humanity Award 2014

    11 april 2014

    Arita Baaijens is ontdekkingsreiziger, bioloog en schrijver ontvangt deze prijs voor een expeditie waarbij zij in 2013 als eerste in de moderne geschiedenis het moeilijk toegankelijke Altai gebergte in hartje Eurazië omcirkelde: in 101 dagen legde zij 1.506 km te paard af. De award wordt jaarlijks uitgereikt door WINGS WorldQuest aan vrouwen die buitengewone ontdekkingen hebben gedaan in de verste uithoeken van de wereld.

  • Schrijver Dagboeken van Adrian Mole overleden

    11 april 2014

    De succesvolle Britse schrijver Sue Townsend is op 10 april overleden. Ze werd bekend door haar boeken over de tiener Adrian Mole. In 1982 verscheen het eerste deel: Het geheime dagboek van Adrian Mole, 13 ¾ jaar oud.

  • Meer vrouwelijke kostwinners vanwege crisis

    10 april 2014

    Vrouwen verdienen steeds vaker meer dan hun man. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat het aantal vrouwelijke kostwinners in Nederland gestaag groeit. In 2012 was bijna één op de vijf vrouwen de hoofdkostwinner, een stijging van zes procent in tien jaar tijd. Cijfers die mede te danken zijn aan de huidige economische crisis.

  • Beatrix Ruf nieuwe directeur Stedelijk Museum

    9 april 2014

    Groot nieuws in de internationale kunstwereld: Beatrix Ruf (54) neemt het stokje over van Ann Goldstein als directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam. Dat maakte het museum gisteren bekend. De gelauwerde Ruf begint per 1 november maar is nu al betrokken bij het artistieke programma.