Vrouwenrugby vecht tegen vooroordelen

Rugby een mannensport? 'Onzin', zeggen vrouwen die aan rugby doen. In Nederland is simpelweg nog niet genoeg bekend over vrouwenrugby. Bovendien worden vrouwen bij meerdere clubs geweerd. In Nederland bestaan in totaal twaalf vrouwenrugbyteams die wedstrijden spelen, terwijl er honderd rugbyverenigingen zijn. Op de eerste officieel erkende Wereldkampioenschappen Vrouwenrugby, van 1 tot 16 mei in het Amsterdamse sportpark de Eendracht, laat het Nederlandse damesteam zien dat de sport wel degelijk iets voor vrouwen is.

Eén van de rugbyverenigingen die geen vrouwen toelaat is het Leids Studenten Rugbygenootschap van studentenvereniging Minerva. Volgens bestuurslid Mark Schoon tonen vrouwelijke studenten geen belangstelling voor rugby. Maar vervolgens etaleert hij alle vooroordelen waar het vrouwenrugby al jaren tegen vecht. 'Rugby is niet echt een sport voor vrouwen', vindt Schoon. 'Fysiek komen vrouwen tekort. Rugby is een contactsport, waarbij je vaak je pijngrens moet verleggen. Meisjes zijn meer op hun uiterlijk gericht en bij rugby krijg je te maken met schrammen op je hoofd en tanden die uit je mond worden geslagen. Veel meisjes gaan dan toch liever tennissen of hockeyen.'

Marga Deenen, voorzitter van het Landelijk Overleg Damesrugby, doet de uitspraken af als 'pure kolder'. 'Een heleboel clubs denken net zo over vrouwenrugby, alleen zeggen ze het niet hardop. Dit soort vooroordelen, die al 25 jaar bestaan, houdt de ontwikkeling van vrouwenrugby tegen. Laatst wilde een vrouw zich aanmelden voor rugby bij een club in Den Haag. Ze werd gewoon uitgelachen. Vooral de oude garde werkt tegen. Ik heb zelfs eens als argument gehoord dat vrouwen het 'masculiene uit de sport zouden halen'. Daar zakt je broek toch van af.'