Hoi allen, ik ben zelf werkzaam in het rioolonderhoud, en er werken echt veel te weinig vrouwen in. In het bedrijf ben ik de enige! Dus begin onderop en stel daar een quotum in. Daarnaast vind ik dat vrouwen niet de enige groep zijn die een quotum moeten hebben. Hoevaak zie je jongeren in de top van bedrijven? Nooit! Dus graag ook een quotum voor meer jongeren in de top van het bedrijfsleven.

Groeten, Sanne

Tot mijn grote verbazing werken er veel mannelijke fotografen bij de Opzij. Vooral de covers en de fotografie bij de hoofdartikelen worden door mannen gemaakt! uitzonderingen daargelaten.
Om dan een website over dit onderwerp te beginnen vind ik enisgszins ongeloofwaardig.

Ha sanne, een quotum voor mooie functies, daar zullen meer vrouwen zich toe aangetrokken voelen dan voor laagbetaald vies werk..zoals in riolen. dat is nu eenmaal minder 'leuk werk'. Voor leuk werk zullen vrouwen in de rij staan om gequoteerd te worden. Voor echte topfuncties (60 uur in de week_... dat vraag ik me ook af of ze dat willen, maar goed, het kan.

Als je het nou eens praktisch ziet: ik zie liever geen quotum in het rioolonderhoud. Immers, als vrouwen zich niet melden voor dit werk, zul je als werkgever geen mannen kunnen aannemen in die functies. Dat is de consequentie, je moet het wettelijke quotum vrouwen halen.
Ergo: dan wordt bep. werk dus niet gedaan, En rioolonderhoud lijkt me heel erg noodzakelijk.
Of vergis ik me??


Ik hoor trouwens niemand over een mannenquotum van bijv minimaal 40 procent in de verpleging of de kinderopvang (jaja, ik durf hoor). Vinden we dat werk misschien toch iets te belangrijk??

Hey allen,

Een quotum voor het aantal vrouwen in de top van het bedijfsleven..... Het zou kunnen, ben er niet voor maar ook niet pertinent tegen. Wat ik me wel afvraag is of er ook rekening gehouden wordt met de volgende punten.

1. Het is onderzocht dat vrouwen geregeld een functie mislopen omdat ze de telefoon niet opnemen (die zit dan ergens in de tas)
2. Er zijn veel minder vrouwen dan mannen die een topfunctie ambieren. Om maar even Elma Drayer aan te halen over de hedendaagse prinsesjes. De meeste vrouwen werken het liefst parttime zodat ze de tijd hebben zichzelf op andere vlakken te ontwikkelen. (wederom onderzoek)

Als ik dan Gerdi Verbeet hoor praten over een 50%-50% verdeling vind ik dat complete onzin. Wanneer er evenveel mannelijke als vrouwelijke sollicitanten zijn voor die topfuncties dan ben ik de eerste die zegt doen. Een mix tussen mannen en vrouwen levert meestal het beste resultaat. Daarnaast is mijn ervaring met vrouwelijke managers positiever dan met mannelijke.
Om een voorbeeld te geven.
Wanneer je 4 topfuncties hebt waar 80 mannen en 20 vrouwen op solliciteren dan zou het een eerlijke verdeling zijn wanneer 1 van die functies aan een vrouw bedeeld wordt en 3 aan mannen. Zelfs dan zou de kans van de vrouwelijke sollicitanten nog lichtelijk hoger.

Wanneer Opzij strijdt voor de emanicipatie van de vrouw (gelijkheid aan) moeten ze ook voor gelijkheid gaan en niet voor lui lekkerland voor de vrouw omdat de man door de eeuwen heen voorrangspositie heeft genoten.

Wat betreft een quotum voor de zorg en het rioolwerk vind ik dat een onzin. Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig, niet gelijk. Vrouwen zijn over het algemeen communicatief sterker, hebben een breder gezichtsveld en mannen zijn over het algemeen fysiek sterker en hebben een beter ruimtelijk inzicht.
Waarom zou je mannen en vrouwen motiveren/sturen richting werk waar ze blijkbaar geen behoefte aan hebben anders zouden ze wel die richting opgaan en anderszijds minder geschikt voor zijn.

Lang verhaal kort:
Gelijkheid helemaal voor, maar dan wel alle cijfers in ogenschouw nemen en niet te kort door de bocht beredeneren

Kan er niet zoiets als een ISO of HPO certificaat komen hiervoor? Stel een screening op en verplicht bedrijven met een OR tot het laten screenen van hun aanname- beoordelings- en bevorderingsbeleid (zie onderzoek Opzij feb 2011, p 56). Bedrijven die door die screening heenkomen, krijgen als eerste de kans bij aanbestedingen door de overheid, krijgen belastingvoordelen, etc.

Dit valt direct onder de categorie "Good intensions, bad consequences". Je zin willen krijgen middels druk/dwang van de overheid is nergens goed voor, man, vrouw, anders sexueel geaarden ...

In tegenstelling moet je je afvragen waarom niet meer "goede slimme vrouwen" voor zich zelf gaan of kunnen beginnen. Waarom kan je als vrouw niet een concurrerende bank of verzekeraar beginnen. Pak dat aan. Dat komt ook door overheidsregulering.

Ik werk als ingenieur, ik en het bedrijf waar ik werk willen graag meer vrouwelijke collega's maar ze zijn er gewoon weg niet te krijgen. De doorstroom mogelijkheden bij ons zijn beter voor vrouwen. Maar helaas ongeveer 5 % van de technische studenten zijn vrouw. Een vrouwenquotum is alleen mogelijk als er ook een vrouwenquotum voor technische opleidingen komt!

De scheidingsmakelaar maakt reclame met tevreden klanten:
"Ze hielpen me zo weer op weg".
Maar wel:
De vrouw op haar fiets en de man achter het stuur van zijn auto.
Deze vrouw zou met een vrouwenquotum vast evenveel verdienen als haar ex-genoot en aan een fiets niet genoeg hebben voor het vervolg van haar loopbaan.

Wanneer stoppen we nou eens met deze onzinnige discussie. Ik heb als vrouw alle kansen van de wereld gekregen en heb deze ook gegrepen. Veel vriendinnen van me hebben deze zelfde kansen gekregen, maar die hoeven niet zo nodig omhoog en vinden het vaak wel best zo. Hun keus, maar dit is niet een groot probleem. Gelukkig leven we in een vrij land en met onze keuzes zijn we allemaal gelukkig.

Nog een eigen ervaring. In mijn bedrijf valt het me op dat het carrière maken als vrouw makkelijker is dan voor mijn mannelijke collega’s. Voor mij als ambitieuze vrouw is er wel erg veel aandacht en hierdoor krijg ik kansen die mannen niet krijgen. Dit terwijl ik er ook zonder speciale behandeling wel kom! Ik heb meegemaakt dat een kwalitatief betere mannelijke collega het aflegde tegen een minder geschikte vrouw. Mede hierdoor ben ik in gaan zien dat al dit geroep om quota alleen maar negatieve effecten heeft. Behalve dat mannen worden gediscrimineerd, worden vrouwen weer eens als slachtoffer neergezet. Hier heb ik als ambitieuze vrouw last van (dankjewel Opzij). In mijn generatie is er geen enkel probleem. Het valt me dan ook op dat voornamelijk de oudere feministen deze problemen zien. De echte top bereik je pas na een jaartje of 25 hard werken en zelfs dan is er de kans dat een ander beter is. Ik hoop dat ik dit bereik omdat ik iets heb gepresteerd en niet omdat ik slachtoffer ben. Stoppen dus met die quota-onzin!

Anne

Toen ik jong was, dacht ik dat ik het wel zou halen en geen quotum nodig had. Nu, na 30 jaar 80 uur per week werken weet ik hoe mannenbolwerken in elkaar zitten in sommige bedrijven. Ze zullen niet allemaal zo zijn, en.. ik heb gezien dat de mannen elkaar ook naar het leven stonden, letterlijk, sommigen pleegden zelfmoord. Maar.. alleen goed zijn, beter zijn, is niet gebleken de oplossing te zin, in tegendeel kan ik wel zeggen, en one-of-the-boys ben je per definitie niet. Het was dan ook nogal verbijsterend om te zien hoe alleen mannen carriere maakten, ondanks hun resultaten, en ik uiteindelijk op mijn 52e op straat stond, met altijd goede resultaten. Of een quotum had geholpen? Voor de show werd na mij een vrouw binnengehaald: die is binnen het jaar tot de enkels afgefakkeld.
Maar verhalen over ma-di-do-vrouwen, ze zijn niet van toepassing op velen, en toch lukt het net. De scheidslin tussen bitch en over je laten lopen is een buitengewoon lastige.
Of een quotum helpt? Ik dacht het, maar dt soort bedrijven zin uiterst slim in he presenteren van hun cijfers en voor de show benoemen hoort allemaal bij het spel.
Of een quotum dus helpt? Ik zou eerder verwachten dat dit soort bedrijven het niet halen als alle onderzoeken kloppen over diversiteit aan de top. Bij dat bedrijf blijken inderdaad de resultaten de laatste jaren hard achter uit te gaan met zo'n cultuur. Moeilijke markt, noemen ze dat :-) Misschien los ht zich ds van zelf op.

stop nu eens met deze onzin, als er goede vrouwen zijn komen ze er heus wel. anders krijgen we net als met de positieve discriminatie, mensen op plekken neerzetten omdat het moet niet omdat ze het ook kunnen. de beste op de plek ongeacht sekse of achtergrond.

Alleen een quotum zal niet werken omdat de overige omstandigheden ook niet optimaal zijn.

Het begint al met de opleidingskeuze van vrouwen. Je ziet dat daar nog altijd een redelijk traditioneel beeld te zien is, al is het beter geworden. Daar kan meer op gestuurd worden.

Vrouwen zijn in de lagere echelons veelal goed vertegenwoordigt, maar de middenlaag is al aardig uitgedund, wat al aangeeft dat daar al geen doorstroming plaatsvindt. Uiteindelijk heeft dit ook effect op de toplaag waardoor er haast geen vrouw meer overblijft.

De faciliteiten bij bedrijven om vrouwen van gezinnen te equiperen is veelal bedroevend. Maar dat komt omdat veel bedrijven te weinig kapitaal of te klein zijn op zaken als opvang te realiseren. Wat ik mij wel eens afvraag waarom bedrijven op gezamenlijke bedrijventerreinen op dit punt niet samenwerken en waarom de overheid dat niet beter faciliteert. Deling van kosten en in de nabijheid van werk, maakt het een stuk makkelijker.

Verder kan een goed pressiemiddel zijn om bedrijven vanaf een bepaalde grootte, een Human Resource paragraaf op te laten nemen waarin specifiek wordt ingegaan wat de participatie is, doorstroming en welke maatregelen het bedrijf neemt om de deelname van vrouwen aan het proces beter te realiseren. Er is tenslotte geen betere druk dan sociale druk.

Moeilijk moeilijk, maar ben uiteindelijk wel voor een quotum in hogere functies. Volgens mij kiezen besturen en commissies toch eerder voor wat ze kennen - en da's weer zo'n man waar ze dan toch liever een krentenbroodje mee eten.
Zet meer vrouwen aan de top, dan wordt het minder bijzonder en gaat het straks vanzelf is het idee. Maar - en dat ben ik het wel heel erg met Wouke van Scherrenburg eens - vrouwen moeten ook eens ophouden met slechtbetaalde deeltijdbaantjes zonder doorgroeimogelijkheden en niet meer binnen een relatie zo sterk financieel leunen op hun partner. Wees verantwoordelijk voor je eigen leven en daar hoort ook financiële zelfstandigheid bij!!!

Kan ik ergens anders mijn verhaal kwijt dan hier in de reacties? Dat doe ik liever niet. Zo ja, kan dat verwerkt worden in dit artikel?

Waarom is Opzij zo eenzijdig gefixeerd op evenredige vertegenwoordiging aan de TOP en niet ook aan de BASIS ??
Want vrouwelijke straatvegers zie ik nog steeds amper op straat, en zoooo zwaar is die bezem toch niet...
Opzij doet te veel aan selectieve verontwaardiging, helaas.

Vergeten wordt steeds dat vrouwen geen minderheid zijn op aarde. Dus als het mannen wel lukt op eigen kracht te komen waar ze gekomen zijn en vrouwen niet, is het onjuist omdat via een quotum alsnog te willen forceren of af te dwingen.
Evolutie is ook geen revolutie en hormonen en genen laten zich niet emanciperen of hervormen.
Terzijde: in Noorwegen heeft slechts 5% van de topvrouwen daar de Noorse nationaliteit.

Ik ben tegen een quotum omdat wij vrouwen geen minderheid zijn op aarde, we maken immers de helft van de mensheid uit. Dus als het ons niet lukt op eigen kracht (of zonder de hulp van de mannen), dan is dat een hard en nuchter gegeven.
Gewoon accepteren die m/v-verschillen, aard van het beestje (hormonen en genen), en niet over zeuren of toch zoiets willen forceren.

@MP op 31-03-11 20:08
Je kunt je verhaal ook sturen naar webredactie@opzij.nl

Dan zullen we het meenemen bij de andere reacties.

Met vriendelijke groet,
Webredactie Opzij

Onderzoek van de Erasmus Universiteit wijst uit dat in dit tempo in 2090 (!) nog steeds maar 30% van de bestuurders in beursgenoteerde ondernemingen vrouw is. Het is vrij naief om te denken dat de huidige machtsstructuren vanzelf veranderen (en de helft van hun macht gaan afstaan aan het andere geslacht). Mijn inziens kan je het systeem alleen veranderen van binnenuit. En het organisatorische systeem werkt met doelstellingen om vervolgens na te denken waarom bepaalde doelstellingen niet behaald worden. Laat de regels van het spel dus voor je werken, ipv tegen je! Of we het nu een quota, target, of een doelstelling noemen, als we maar beseffen dat we moeten intervenieren om meer evenwicht te krijgen.

Vrouwen creëren hun eigen glazen plafond. Een topbaan in drie dagen kan niet. Als je echt wilt, is alles mogelijk ook voor vrouwen. Dus wil je een toppositie, werk meer én gedrevener, zorg voor een goede taakverdeling thuis, koop extra zorg in. Zeker met het nieuwe werken voor beide partners is veel mogelijk. En wil je liever meer thuis zijn met kinderen of minder werken om meer tijd te hebben voor een sociaal leven, ook goed. Overheid moet zich hier niet mee bemoeien, alleen zorgen voor goede randvoorwaarden als betaalbare kinderopvang, goede scholen enz. Lang leve de keuzevrijheid.

Het blijft een lastige kwestie: er zijn gemiddeld genomen te weinig vrouwen in de top maar ook op lagere posities.
Een quotum is alleen nodig omdat de arbeidsmarkt nog steeds te veel wordt geregeerd door mannen; zij houden het in stand dat vrouwen te weinig deelnemen.
Ook het oude rollenpatroon heerst nog steeds.
Ik vind het te kort door de bocht om alleen een quotum te hanteren voor topfuncties.
Ik mag binnenkort naar Den Haag om daar te praten over laag opgeleide vrouwen en arbeidsparticipatie.

Vrouwen willen zorgen en werken, maar de combinatie is niet ideaal. Er zijn verschillende oplossingen nodig om meer vrouwen in het arbeidsproces te krijgen: vrouwvriendelijke bedrijfen, parttime banen (moederbanen) creëren (ook in topfuncties), goede opvang etc etc.

Nog een simpele vraag: Vrouw met 3 of 4 kinderen, alleenstaand....hoe komt zij in hemelsnaam aan een (top)functie???? Zorgen en werken is voor deze groep bijzonder lastig, zeker als de kinderen nog kleiner zijn.

Persoonlijk vind ik het te gek voor woorden dat een quotum nodig is. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat er net zoveel vrouwen als mannen in topfuncties zitten.

Er is overigens bewezen dat indien er een juiste balans is tussen mannen en vrouwen die bevorderlijk werkt voor het bedrijf!

Een cultuuromslag bij bedrijfsleven is ook een oplossing.

Dus tegen het quotum om bovengenoemde redenen

Alleen het woord vrouwenquotum klinkt mij al denigrerend in de oren, ik hoop dat het hoogstens een korte termijn oplossing zal zijn! Het tekort aan vrouwen in het algehele 'werkleven' is schrikbarend maar wellicht ook een generatie issue? Ik ken zeer weinig vrouwen van mijn leeftijd (24) die hun toekomst willen spenderen door afhankelijk te zijn van een man, gelukkig maar! Daarnaast denk ik dat vrouwen daar in de toekomst nog nauwelijks de kans toe krijgen aangezien het leven zo duur en onzeker wordt dat je tenminste een behoorlijk loon moet hebben dan wel tweeverdieners moet zijn om te kunnen leven. Ikzelf ben heel gelukkig met mijn vriendin en heb dus helemaal niet te maken met afhankelijk zijn van een man, we werken en studeren allebei en proberen zo onze toekomst zeker te stellen! Ik hoop dat alle vrouwen gaan inzien dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor hun geluk en zich daar ten volste voor moeten gaan inzetten!

Helaas zijn de quota gewoon nodig als je uiteindelijk naar werkelijke gelijke rechten /kansen wil. Ik word zo moe van de vrouwen die beweren dat het onzin is. Eigen ervaring leert dat je vaak anders benaderd wordt als mannen met hetzelfde beroep. En het meest irritante: die mannen doen dat onbewust. Ze zijn er werkelijk van overtuigd dat ze totaal geemancipeerd zijn. Zucht... Veel ambitieuze vrouwen in mijn omgeving, allemaal dezelfde verhalen.

Het zou heel goed zijn, maar dan moet er ook een leeftijdsquotum komen. Want boven de 50 kun je het ook wel schudden, zeker als vrouw. Kijk maar om je heen in alle bedrijven zijn de 50 plussers ondervertegenwoordigd en 60 plussers vind (behalve bij de overheid) helemaal nergens meer. Het bedrijfsleven zou een afspiegeling van de samenleving moeten zijn. Maar dat zou dan betekenen dat meer dan 50% 50 plus moet zijn. En of je dat moet willen???????

Natuurlijk is het mooi als vrouwen op eigen kracht de top bereiken, maar het moet je wel gegund worden. De Noorse (mannelijke) minister die het quotum daar succesvol heeft ingevoerd had als voornaamste argument de kapitaalvernietiging die plaatsvindt als vrouwen onder hun kunnen presteren. En hij heeft gelijk gekregen: het werkt daar prima.
Waarom willen onze bestuurders/politici er niet aan meewerken? De argumenten die in Opzij worden genoemd duiden voornamelijk op angst. En daar moeten vrouwen zich niets van aantrekken. Dat is weer het oude liedje: 'Sorry dat ik besta'. Dat moeten vrouwen totaal negeren. Hoe? Zoals mannen dat doen, gewoon je eigen ding doen. Er is niets mis als er eens wat emoties bij de besluitvorming worden meegenomen. Daar worden besluiten juist beter van. De 'vrouwelijke' eigenschappen zijn onmisbaar voor een evenwichtige samenleving. En dan nog eens iets: waarom kunnen vrouwen die een carriere ambieren pas kinderen krijgen als ze tegen de veertig lopen? Wat een onzin: de beste managementopleiding is het moederschap! Geniet lekker jong van je kinderen en maak een wervelende carriere als zij naar school gaan. Kijk naar Neelie Kroes. Zij heeft het precies zo gedaan.
Ik hoor erg veel 'oude'argumenten in deze discussie. Vrouwen, wees jezelf en laat je niet gek maken. In mijn hoofd zingt weer het zinnetje rond: Help, ze houden ons eronder! En die tijd hebben we echt gehad. Probeer de argumenten eens te doorzien, want mij lijkt het dat de Tweede Kamer zich in deze vooral van drogredenen bedient.

Een quotum is nou typisch een voorbeeld van een oplossing voor een niet bestaand probleem.
Een bepaald percentage vrouwen en mannen is volgens mij geen doel op zich (Opzij heeft zelf volgens mij ook wel erg weinig mannen in de redactie, maar is dit nou echt een probleem...).
In Nederland hebben we meer dan wel gelijke kansen, maar dit zorgt blijkbaar niet voor gelijke uitkomsten… so what? Blijkbaar kiezen we anders als man en vrouw (misschien zijn we gelukkig wel niet helemaal identiek….). Of misschien moeten we gewoon wachten totdat de (sinds eind jaren negentig) ook massaal (vooral in deeltijd) werkende vrouwen groeien in hun carrièrepad.

Dus geen probleem, maar wel veel schade. Door deze discussie zie je in veel bedrijven en bij de overheid veel aandacht voor dit niet bestaande probleem met kwalijke gevolgen. Gegeven het verschil in aanbod tussen mannen en vrouwen kan het niet anders dat mannen op basis van hun geslacht voor veel functies zijn gepasseerd (dit merk ik op mijn eigen werk en op het werk van mijn vriend). Inmiddels is er op veel plekken en in veel sectoren zo een glazen plafond voor mannen ontstaan. Dit willen we toch ook niet als maatschappij?!

Heleen

Een quotum is nodig. Het zijn namelijk managers die bepalen wie een hogere functie krijgt. Zolang zij mannen beter vinden en dit niet objectief kunnen onderbouwen, zal ongelijke behandeling blijven doorgaan.

Het is dus (tijdelijk) nodig en kan op den duur worden opgeheven.

Waarom stemmen alle (Nederlandse) vrouwen niet op een vrouw? Stem met de eerst volgende Tweede Kamer Verkiezingen als vrouw op een vrouw. Dan krijg je pas een rechtstreekse volksvertegenwoordiging.
Een groot aantal vrouwen in mijn werk- en prive-omgeving stemt al jaren alleen maar op een vrouw.
In dit geval heeft de vrouw het recht in eigen hand!

Laten we het eens omdraaien. Het probleem is niet dat er te weinig vrouwen zijn , aan de top en in de regering. Nee, er zijn teveel mannen. En zeg nou niet, dat is hetzelfde. Nee, het gaat erom, wat is het probleem. Mannen zijn oververtegenwoordigd. Het is toch raar, dat daar waar besluiten moeten worden genomen voor de hele bevolking, een deel is oververtegenwoordigd. Dat er in beroepen, waar speciale (bv. lichamelijke )vaardigheden gevraagd worden, de ene groep ten opzichte van de andere oververtegenwoordigd is soms logisch. Maar daar waar het aankomt op nadenken en inlevingsvermogen moeten juist de evenwaardige, maar verschillende zienswijze van vrouwen en mannen evenredig verdeeld worden. Punt. Dus een mannenquota in stellen. Voorlopig terug naar 60% en binnen 10 jaar naar 50%. Hoelang willen we nog wachten? We wachten al 41 jaar. Sinds de emancipatiegolf van 1970.Als de ene bevolkingsgroep meer heeft te zeggen als de andere, en dat is al eeuwen zo, gaat deze dat niet zomaar opgeven. Daar is een revolutie voor nodig!!!!!! Een Europeesche lente. En daarna de rest van de wereld. Of samen...

In mijn organisatie zijn er genoeg kansen, sterker nog, omdat er weinig vrouwen zijn die: en gespecialiseerd zijn en 60 uur per week willen draaien en van hun werk houden en jaren ervaring hebben, ben ik altijd makkelijk aan projecten gekomen (ik werk op projectbasis), niet omdat ik dus vrouw was. Ik heb gewerkt met een assistente die ik alle kansen heb gegeven, maar omdat ze te vaak naliet om te werken (kinderen ziek, naar school, van school, burn out etc etc), heb ik haar moeten laten gaan. Het was lief dat ook de organisatie haar keer op keer wilde aanhouden, maar het ging ten koste van mijn project en ik was eindverantwoordelijke. Liever dus geen quota omdat je dit soort situaties niet wilt bevorderen, maar liever ambitieuze vrouwen en ja, het kost wat jaren om je omhoog te werken, of anders gelukkig zijn met de situatie zoals deze is. Een Europese lente zoals hierboven voorgesteld, is een mooie kreet, maar ik heb een andere uitleg: de reden waarom mijn vrouwelijke collega's en de vrouwen waarmee ik werk in bv Irak zo strijdlustig zijn, is omdat ze net als ik hard willen werken en ambitieus zijn, het gaat om mentaliteit. Verschil met de MENA-landen: vrouwen hebben veel beperktere keuzes en kansen. Die kansen hebben wij wel, een kwestie van met beide handen aanpakken! Hoe meer ik werk in ontwikkelingslanden en landen met een restrictief klimaat voor vrouwen, hoe gemotiveerder ik word en hoe bewuster ik ben dat ik wel kansen heb.

Wat een flauwekul. Als vrouwen iets willen bereiken hebben ze daar voldoende mogelijkheden voor. Het probleem is vaak dat er parttime gewerkt moet worden, of dat vrouwen de 'verkeerde' opleidingen volgen. Voor veel functies zijn er gewoon geen capabele vrouwen beschikbaar. Daarbij zal het bij sollicitaties natuurlijk om kwaliteit moeten gaan.

Opiniesite DitDenkt.nl peilde de meningen over dit voorgenomen streefcijfer. Zie hier de uitslag: http://www.dit-denkt.nl/u/616

Ik denk niet dat je het zou moeten verplichten, wel flink aanmoedigen natuurlijk, dat heeft het alleen nog wat meer tijd nodig denk ik.
De vrouwen die nu aan de top staan zijn begonnen in een andere tijd.
Er is ondertussen al veel veranderd. Maar we zullen er wel aan moeten blijven trekken!

Beste misandristen,

Gaat het jullie slechts om het geslacht of ook om de kwaliteiten? Ik vind het spijtig om te zien dat vrouwen zichzelf naar voren proberen te trekken. Jullie willen graag gelijk zijn aan de man, maar ook jullie eigen privileges behouden.
Vrouwonvriendelijke grappen worden als ongepast beschouwd, maar een manonvriendelijke grap kan altijd. Vrouwen hebben de keuze op abortie, hoe zit het met de man? Jullie zijn zo verblind door het feminisme dat jullie vergeten dat mannen ook mensen zijn. Laat jullie streven naar 'gelijkheid' niet de situatie van de man verslechten. Onderwijs is zo aangepast, dat meisjes beter presteren dan jongens. Hier wordt niets aan gedaan. Zou dat hetzelfde geval zijn als jongens beter presteerden?

Hallo allemaal, gezien de hoeveelheid reacties is het wel een onderwerp wat echt leeft binnen onze maatschappij. Mooi om te zien! Maar de ham vraag is denk ik wat willen wij vrouwen nou eigenlijk? Wat hebben we nodig als we zo'n soort managementfunctie, want daar hebben we het over, te kunnen bekleden? Hierbij kun je denken aan hoe is de kinderopvang geregeld ect. Aangezien we een feminiene cultuur hebben waarmee wordt bedoeld dat waarden als zorg, gezamenlijkheid, scheiding van werk en privé, in hoog aanzien staan. Daardoor is de rolverdeling over het algemeen traditioneel en zijn de opvattingen daarover conservatief. Dit betekend dat de zorgtaken over het algemeen op de vrouw neer komen. Maar willen we dat ook? Ik heb geen kinderen en daar dus ook geen last van maar ik heb collegas die daar wel last van hebben en met een schuldgevoel op hun werk zitten en in gedachten bij de kinderen zitten inplaats van bij hun werk. Tja ik denk dat we op veel onderwerpen veel moeten veranderen wil het vrouwenquota haalbaar zijn. ookal denkt Mijntje Lückerath-Rovers, hoogleraar corporate governance van Nyenrode Universiteit en ook verbonden aan de Erasmus Universiteit, daar anders over!! Dames succes en zorg ervoor dat je een baan hebt waar je zelf voldoening, erkenning en vooral plezier uithaalt!!!
Nynke