De Harriët Freezerring is voor 2006 toegekend aan de Egyptisch-Nederlandse schrijfster en tolk Nahed Selim (53) voor haar grote inzet de islam te moderniseren, te humaniseren en te feminiseren. Via haar boeken, essays, columns en lezingen roept ze op de ongelijkheid tussen man en vrouw uit naam van een religie niet te accepteren.

Nahed Selim, die op haar twintigste vanuit Egypte naar Nederland kwam, is een belangrijke opiniemaker geworden in het maatschappelijke debat. ‘De botsing tussen de islam en het westen is vooral een botsing over de rol van vrouwen en de seksuele moraal.’
Ze durft als moslima de vrouwenonderdrukking in de moslimwereld aan de kaak te stellen, zoals de verplichting maagd te blijven tot aan het huwelijk die in de praktijk alleen voor meisjes geldt, de eerwraak die een vrouw riskeert als ze zelfbeschikking over haar lichaam en leven wil, de hoofddoek, ‘niet slechts een kledingstuk, er zit een concept achter over de ongelijkwaardige plaats van de vrouw in de maatschappij’, de segregatie tussen mannen en vrouwen, ‘in de acht fundamentalistische landen waaronder Iran en Afghanistan kun je zien dat dit altijd nadelig uitpakt voor vrouwen. Dan wordt het huis het domein van vrouwen en de rest van de wereld is van mannen. In een gesegregeerde maatschappij wordt een vrouw die op straat even met een vreemde man praat al als losbandig gezien.’
Als tolk komt ze vaak in contact met moslims die aan de rand van de samenleving staan. ‘Het is schrikbarend hoeveel geweld daar voorkomt. Bij veel Turkse en Marokkaanse gezinnen is het de regel.’

Ze schreef drie boeken. In haar eerste boek, Brieven uit Egypte (2000) vergelijkt ze de Egyptische maatschappij met de Nederlandse, met name wat vrouwenzaken betreft. In Vrouwen van de profeet (2003) analyseert ze kritisch hoe de koran over vrouwen schrijft. ‘Het wordt hoog tijd afstand te nemen van de vrouwvijandige teksten in de koran. Je kunt iets wat krom is niet recht praten. Het is beter om te zeggen dat volgens de universele rechten van de mens man en vrouw gelijk zijn en dat godsdiensten zich hieraan hebben aan te passen.’
In haar derde boek Zwijgen is verraad (2005) verzet ze zich tegen de grote meerderheid van de moslimbevolking en tegen autochtone Nederlanders die hun ogen sluiten voor vrouwvijandige praktijken gepleegd uit naam van de islam.
Onlangs verscheen haar Scheurkalender van de islam 2007. Op de voorkant van deze kalender staan citaten uit de koran die ze aan de achterkant interpreteert en becommentarieert.

In haar lezingen roept ze moslima’s op kritischer naar hun religie te kijken. ‘Vrouwen, niet imams, zijn de sleutel tot verandering. Het ergste vind ik dat veel moslima’s de ongelijkheid accepteren.’

‘Nahed Selim is een van de dapperste vrouwen in het debat over de islam’, zegt de Pakistaans-Nederlandse schrijfster Naema Tahir over haar. ‘Ze is een van de weinigen die de heiligheden in de islam ter discussie durven te stellen. Zo waagde ze het om te zeggen dat de herkomst van de sharia niet goed te traceren is, dat deze wetten eigenlijk geen betrouwbare bron hebben. In een land als Pakistan riskeer je daar de doodstraf mee.’
De Marokkaans-Nederlandse schrijver Hafid Bouazza over haar: ‘Er zijn weinig van zulke soevereine geesten onder muzelmannen, laat staan onder muzelvrouwen.’

Nahed Selim studeerde Engels in haar geboorteland Egypte. In 1979 kwam ze naar Nederland. Vanaf 1996 werkt ze als tolk/vertaalster Arabisch.

De uitreiking heeft plaats gevonden in Amsterdam op vrijdag 24 november 2006.

Naar Toespraak Cisca Dresselhuys
Naar Dankwoord Nahed Selim