Uit het magazine
Een haan als beste vriend
Leven op coke en lefgevers
Verleid door Don Giovanni
column 'Boven de A4 had de een na de ander zijn coming-out'
‘Hebben die parttimende vrouwen niet gewoon gelijk?’

De komst van Donald Trump als Amerikaanse president brengt onzekere tijden voor vrouwen met zich mee en in Europa staan er drie cruciale verkiezingen op stapel. Ook hier lijken de populisten aan de winnende hand. Wat gaan zij betekenen voor... >

De vrouwen van Nasa

In de jaren zestig werkten veel zwarte, vrouwelijke wiskundigen bij de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA. Ze werden ‘menselijke computers’ genoemd en ze controleerden de berekeningen die de witte mannelijke ingenieurs voor ruimtevluchten... >

Drie eeuwen in één boek

  De mens tegenover de woeste natuur is een geliefd onderwerp van Annie Proulx (81). Schorshuiden, de nieuwe roman van deze Amerikaanse schrijver en journalist, gaat over ontbossing. Een ambitieus project, want ze beschrijft ruim drie eeuwen geschiedenis.    In 1693 komen twee Franse jongens per schip aan in Canada. Ze gaan werken als houthakkers in de weidse oerbossen. De berekenende Charles Duquet houdt het... >

Geen stuk geluk

Uit Fotografie   Het werk van fotograaf Desiree Dolron, nu te zien op een overzichtstentoonstelling in het Singer Museum in Laren, is intrigerend. Naast haar indrukwekkende fotografie zijn ook haar video’s ware kunstwerken. In één van de zalen hangen foto’s die de suggestie van een verdrinking wekken. Het spoor van angst in de gek genoeg serene portretten komt tot leven in bewegende beelden waarin de lichamen hopeloos in... >

Een behoorlijk actueel stuk

Veertig jaar geleden was Twee vrouwen van Harry Mulisch iets nieuws. Het verhaal heeft opnieuw waarde gekregen nu we terug lijken te gaan naar minder tolerantie voor alles dat anders is, meent Renée Soutendijk, die de rol van Laura Tinhuizen speelt.    ‘Eindelijk weer een ‘gewoon’ verhaal,’ verzuchtte Harry Mulisch in 1975 in een interview over zijn roman Twee vrouwen. Geen oorlog dit keer, maar een... >

Voorwoord Irene de Bel: Graaicultuur

Net na de verkiezing van Donald Trump las ik op AT5 een klein bericht dat een vrouw door een voorbijganger in haar kruis was gegrepen. De vrouw, die met haar vriendin op een dinsdagmiddag op het Damrak in Amsterdam liep, passeerde vlak daarna surveillerende agenten. Ze stuurde hen achter de dader aan. De agenten wisten hem vervolgens in de boeien te slaan. Het nieuws werd door de landelijke media massaal overgenomen.    >

column ‘Met de term feminazi kan ik geen vrede hebben’

Feminisme is in essentie een basale zaak: het streven naar gelijkwaardigheid. Toch zijn feministen jarenlang weggezet als ofwel ‘zeikwijven-die-zeuren-om-niks-want-vrouwen-in-het-Westen-hebben-het-super-goed’, of behaarde man-hatende monsters. Het negatieve frame was zo sterk, dat je het als feminist simpelweg niet goed kón doen. Sinds de invoering van de abortuswet bijna 33 jaar geleden, heeft het feminisme aan radicaliteit... >

Correctie - Verleid door Don GIovanni

In het artikel 'Verleid door Don Giovanni' in de cultuurbijlage van de nieuwe Opzij is een foutje geslopen. Onder het stuk staat dat de operavoorstelling van 4 tot 8 maart te zien is, maar in feite kan je Don Giovanni tot 8 april bezoeken. Excuses voor... >

Star blijft dromen

American Honey is een verbijsterend lange film met voornamelijk amateurs en nauwelijks een verhaal. En toch is die betoverend.   In American Honey neemt de eigengereide Britse filmmaker Andrea Arnold (Fishtank, Wuthering Heights) je mee op een... >

Sylvana Simons: ‘Ik ben niet bang. Punt’

Sylvana Simons (46) weigert aan de normen te voldoen die de ‘door witte mannen gedomineerde maatschappij’ haar oplegt. Dus spreekt ze zich uit, hoeveel hatelijke reacties dat ook oplevert. En is ze openhartig, ook over de nare dingen die ze meemaakt. ‘De wereld is niet vergaan. Mijn meetlat is altijd: ga je er dood van? En ik leef nog.’ De regen komt met bakken uit de hemel, dus Sylvana Simons reist vandaag per tram... >


De nieuwe opzij Vorige edities