0/0000

Lezersbijdrage: Vrouwen die parttime werken

2
De media publiceerden vorige week massaal over het hoge percentage jonge Nederlandse vrouwen dat parttime werkt. Dat leverde uiteenlopende reacties op. Omdat we graag een gevolg aan de discussie willen geven, riepen we op om opiniestukken in te sturen. We vroegen lezers om antwoord te geven op de vraag of het een probleem is dat het merendeel van de vrouwen tussen de 18 en de 15 jaar parttime werkt. Deze ingezonden column willen we graag met jullie delen!

Aletta Jacobs streed voor een wereld waarin vrouwen hun eigen keuzes mogen maken. En sinds zij het vrouwenstemrecht er doorheen kreeg, zijn we ver gekomen op het gebied van vrouwenemancipatie. We hebben de keuze om gebruik te maken van ons recht om te stemmen. En we kunnen stemmen op wie wij willen. Net zoals een man dat kan.
 
Wat mij betreft is keuzevrijheid een kernwoord als het over emancipatie gaat. De keus of je al dan niet een gezin wilt (baas in eigen buik), of je wel of niet wilt stemmen, of je de naam van je man aanneemt bij een eventueel huwelijk, of je een vervolgopleiding wilt volgen. Vreemd genoeg is de keuze om al dan niet parttime te werken er eentje die we niet zelf mogen maken, zo lijkt het. De 'feministische' kant vindt dat het de financiële zelfstandigheid van vrouwen aantast. De conservatieve kant zit nog bij te komen van het feit dat vrouwen bij hun huwelijk niet automatisch hun ontslag krijgen zoals in de vijftiger jaren nog gebruikelijk was.
 
Waar het naar mijn idee mank gaat, is het idee dat dit een 'vrouwenprobleem' zou zijn. De eerste vraag die je moet stellen is of de parttime werkende vrouwen dit zélf wel een probleem vinden. Iets met keuzevrijheid en ene mevrouw Jacobs.
 
De tweede vraag is, waar de mannen blijven in deze discussie. De mannen die een dag ouderschapsverlof willen, maar als reactie de vraag krijgen waarom hun wederhelft niet gewoon minder gaat werken. Die mannen die nog altijd meer verdienen voor hetzelfde werk en voor wie het dus letterlijk meer loont om fulltime te werken. De mannen die afgescheept worden met een 'papadag' (wat zijn ze de rest van de week dan?). Terwijl hun vrouwelijke partner geen 'mamadag' heeft, maar gewoon een 'bijbaantje'.
 
De discussie is een veel bredere dan de vraag of het een probleem is dat het merendeel van de vrouwen parttime werkt. Het is de vraag hoe wij als maatschappij willen dat werk en privé in balans raken. De vraag hoe wij de opvang van onze kinderen voor ons zien. De vraag hoe wij de lonen voor hetzelfde werk nu eindelijk gelijktrekken. En dat is naar mijn mening een vraag voor zowel mannen áls vrouwen.
 
Deborah Hempenius-Verheus is moeder van een zoon van bijna 3 en werkt 32 uur als content marketeer.

Reacties (2)



Deborah 09-02-2017 om 14:05

Hoi Ria,

Mijn eigen kind is nog te jong maar zal volgend jaar april ook naar de basisschool gaan én gebruik maken van BSO. Hoe de regeling dan is, weet ik eerlijk gezegd niet. Ik vind het wel jammer dat dit in de praktijk ervaren wordt als 'een probleem waar vrouwen tegenaan lopen'. In de ideale wereld zou dit een probleem zijn waar OUDERS tegenaan lopen. Een oplossing hiervoor heb ik niet, maar ik geloof wel dat regelingen vaak bedacht worden door mensen die er zelf geen gebruik van hoeven maken, of een dermate hoog inkomen hebben dat het nog steeds loont om te werken. Hierin ligt echt een taak voor de politiek.

@Redactie: in de inleiding moet natuurlijk staan 'tussen 18 en 25' (en niet 18 en 15) :-)


Ria 09-02-2017 om 00:13

Ben ook zeer benieuwd hoe je kijkt naar de problemen waar vooral vrouwen dan toch weer tegen aan zijn gelopen en nog steeds lopen als hun kind 4 jaar is en naar een bso opvang gaat.
Op dat moment veranderd er iets in de opvang vergoeding. Ben je werkzaam op kantoor, dan zul je hier niet zoveel van merken. Ben je werkzaam in een baan die onregelmatig werken van je verwacht, dan heb je wel degelijk een probleem.
De kisten zullen niet gedekt worden door de 70% norm. Tot gevolg een hoge eigen bijdrage die kan leiden tot onbetaalbare kosten.
Hoeveel vrouwen zijn er gestopt met werken die nog een partner hebben die het geld verdient. Door dat zij geen uitkering aanvragen verdwijnen ze uitbeeld en worden niet (h)erkend als slachtoffer van deze omstrede regel.
Een regel die voor meer arbeidsparticipatie voor vrouwen moest zorgen, is er nu de oorzaak van dat vrouwen achter het aanrecht verdwijnen.
Tijd voor een nieuwe Alleta Jacobs!




Ook interessant


Producten



De nieuwe opzij Vorige edities