Een meisje is maar half af - Eimear McBride

Boekenclub

2/2015
Soms komen er auteurs naar boven drijven die zo’n eigen stem hebben, dat je niet begrijpt dat je niet eerder iets van ze las. Is Een meisje is maar half af echt een debuut? Ja, het is echt de eerste roman van de Ierse Eimear McBride.

Ze had al negen jaar met het manuscript lopen leuren voor het kleine Galley Beggar Press zich aan de publicatie waagde. Nu, nu het succes daar is voor de Ierse Eimear McBride (ze won vele prijzen, waaronder de BAILEYS Women’s Prize for Fiction) haasten alle andere uitgevers zich te melden dat ze de kwaliteit van McBride meteen herkenden, maar haar toon te risicovol vonden – en daarom beleefd weigerden.

Dat laatste is in dit geval nog begrijpelijk ook. Een meisje is maar half af is, zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen formuleren, voor ‘an acquired taste’. Het duurt even voor je als lezer tot de roman doordringt, je moet de taal van McBride echt veroveren. Het ritme vinden, de betekenis voelen. En dan, dan komt er een wereld tot je. McBride vertelt haar roman vanuit de ogen van een meisje, in een doorlopende stream of consciousness. In het begin van de roman, als het meisje 2 is, klinkt dat bijvoorbeeld zo: ‘Gangen door en trappen op. Gaat het? Ga nou zitten, zegt hij. Nee. Ik wil zegt ze. Ik wil mijn zoon zien. Dettolgeur in haar huid. Dweilt ruitvormige vloertegels allemaal even sterk. Je verbrandt je ogen als dat erin. Haar hart klopt. Boem boem boem. Let niet op mij ze gaat naar je kamer. Kijken. Jezus. Wat hebben ze gedaan? Jezus. Gal. Brandend tij. Sssst. Zit overal. Moeder. Ze huilt. Nee. Onee nee nee.‘

Het is taal gebaseerd op indrukken: het meisje vertelt wat ze denkt en ziet en wat andere zeggen op dezelfde manier. Er is geen filter, of wel, maar dan het filter van een kind van 2, dat niet begrijpt wat er precies aan de hand is met haar broer. Dat hij een hersentumor heeft en net geopereerd is, maar niet per se gered.

Naarmate het meisje ouder wordt en op eenzelfde wijze verder vertelt – McBride’s taal blijft sterk poëtisch, maar wordt als het kind ouder wordt, een jonge vrouw zelfs, iets toegankelijker – begrijp je beetje bij beetje in wat voor wereld ze leeft. Haar vader nam de benen en liet haar en haar broer achter bij haar moeder, die hen uitscheldt, hen alle hoeken van het huis laat zien, en gekmakend veel laat bidden. Haar moeder, op haar beurt, draagt het kruis van háár godsdienstwaanzinnige vader.

Het meisje, en dus ook haar stem, raakt op dreef als ze in haar prille puberjaren een bizarre, verslavende verhouding begint met haar oom, die haar misbruikt en aan gort slaat - en bij
wie ze desondanks terug blijft komen. Verder heeft ze verdrietige seks met wie maar wil. Haar verwarrende gedachten vlogen me meer dan eens naar de strot.

Een meisje is maar half af is een zeldzaam onheilspellend boek. Als McBride eenmaal je aandacht gevangen heeft, weet ze je de duistere wereld van haar hoofdpersoon in te trekken, en laat ze je alle hoeken van de kamer zien. Net als de moeder en de oom van het meisje doen.

Benieuwd geworden? Je bestelt 'Een meisje is maar half af' hier in onze shop


bron foto

 
Door Femke van Wiggen / 16-02-2015


Tijdelijke aanbieding
OPZIJ TOP 100
Gerelateerde producten
Aanmelden Nieuwsbrief
Elke week de nieuwste OPZIJ-artikelen in je mailbox? Meld je hier aan voor de gratis nieuwsbrief.