Home Nieuws Karsu Dönmez: Wonderkind op de piano

Karsu Dönmez: Wonderkind op de piano

175
0
DELEN

Op zevenjarige leeftijd speelde Karsu Dönmez (1990) de eerste noot op een piano. Ze zag Jan Vayne met zijn wapperende lange blonde lokken spelen achter de vleugel en dacht: dat wil ik ook. Haar ouders stelden eerst nog een kleiner instrument voor – een viool neemt bijvoorbeeld iets minder ruimte in – maar nee, Karsu moest en zou een piano hebben. Precies twintig jaar later staat ze aan de vooravond van haar vijfde theatervoorstelling Karsu plays Atlantic Records. Een voorstelling over Ahmet Ertegün, net als Dönmez van Turkse komaf, die een van de grondleggers van het beroemde platenlabel Atlantic Records is geweest.

DOOR Marleen Hogendoorn
Hoe kwam je op het verhaal van Ahmet Ertegün voor je tour?
“Ik hoorde over een man met dezelfde culturele achtergrond als ik, die ook van het mixen van muziekstylen was. Ahmet dus. Ik moest en zou les van hem krijgen of met hem werken. Ik kreeg via via het nummer van zijn assistent. We waren net te laat toen we hem belden, hij was drie dagen daarvoor overleden. Ik baalde echt. Toen ben ik me in zijn verhaal gaan verdiepen en deed research naar hem. Ahmet was de zoon van de ambassadeur in Washington. Hij organiseerde op de ambassade concerten voor zwarte muzikanten. Ahmet was rijk en wit, de straatmuzikanten waren donker en arm. Maar dat waren wel Duke Ellington, Ella Fitzgerald en John Coltrane, die later legendes werden. Hij ontdekte verder Ray Charles, The Rolling Stones, Aretha Franklin, The Bee Gees, Led Zeppelin, Eric Clapton en Cher. Iedereen bijna! Ook schreef hij liedjes, voor Ray Charles bijvoorbeeld, en ken je het liedje van Shaggy genaamd Angel? Als je het verhaal van hem hoort, dan sta je gewoon met je oren te klapperen.

Twee jaar geleden werd ik met mijn band uitgenodigd om op de Turkse ambassade op te treden, precies in de zaal waar de carrière van Ahmet begon. Daar hoorde ik nog meer anekdotes over hem. Bijvoorbeeld dat op de afterparty van het concert Aretha Franklin in Londen dat Ahmet een verlegen man in een hoekje zag zitten gitaar te spelen. Hij loopt erop af en stelt zichzelf voor. De gitarist zegt superverlegen: ‘Hoi, ik ben Eric Clapton.’ Dus op de afterparty van Aretha Franklin wordt Eric Clapton ontdekt. Hoe mooi is dat? Toen dachten we: daar moeten we echt wat mee. In de tour vertellen we zijn  verhaal en spelen we liedjes van Atlantic Records, niet als coverband, maar we proberen het te transformeren tot iets nieuws.”