Home Nieuws Francisco van Jole en de tijdlijn in OPZIJ

Francisco van Jole en de tijdlijn in OPZIJ

2435
0
DELEN

In het nieuwe nummer van OPZIJ vindt u een #MeToo-tijdlijn. We zetten een aantal gebeurtenissen op een rij en beginnen in 1736, in Engeland.

Welk tijdstip en welk incident we ook zouden hebben gekozen: het blijft arbitrair. En volledigheid is niet iets wat we hebben nagestreefd, geen beginnen aan al was het alleen maar omdat beschuldigingen en kwesties die we kennen minder dan het topje van de ijsberg zijn, waarschijnlijk. Toch hebben we wel – overwegend – twee criteria gehanteerd, namelijk:

  • is er, voor zover bekend, aangifte gedaan of
  • waren er meerdere beschuldigingen door meerdere personen

Op social media was het vorige week rumoerig: waarom ontbrak Francisco van Jole in de opsomming van OPZIJ? In dit geval was er sprake van één klacht die bovendien anoniem was. En de vrouw diende geen aanklacht in. Waarbij we ons realiseren dat juist dat ‘haar woord tegen het zijne’ te vaak maakt dat er niets aan gedaan wordt. Daarvoor moet een oplossing gevonden worden. In dit geval lijkt het overigens wel vast te staan dat er iets is voorgevallen, Van Jole bood natuurlijk niet voor niets zijn excuses aan.

Francisco Van Jole, journalist en hoofdredacteur van VARA-website Joop.nl, werd door een anonieme vrouw beschuldigd van misbruik. Citaten hierna: uit het AD. ‘Francisco van Jole voerde mij, een vrouw van 23, dronken, bracht me naar zijn hotel, ging tussen mij en zijn hoteldeur staan, kleedde zich uit en ging op me liggen, ondanks dat ik nee zei. #metoo’, aldus de vrouw, die haar verhaal deed op weblog GeenStijl.

Van Jole: ‘Het is tien jaar geleden. Bij het afscheid zoenden wij en daarna zei ze ‘nee’. Vervolgens is ze meegegaan naar de hotelkamer’, aldus Van Jole op NPO Radio 1. ‘Dat er sprake geweest zou zijn van dwang of intimidatie, daar is geen enkele sprake van. In haar beleving kennelijk wel. Zij heeft mij haar verhaal verteld. Ik ben daar heel erg van geschrokken en heb mijn excuses aangeboden.’

Blijft over dat veel mannen zijn gestruikeld over juist zo iets. En minder. Ze gaven hun positie(s) op, al dan niet gedwongen. Waarom de VARA (BNNVARA bestond nog niet) er kennelijk nooit iets van heeft gevonden: die vraag mag worden gesteld.