Home Nieuws Thuiszorg: Veel geld verdienen aan de ellende van anderen: soms deugt het...

Thuiszorg: Veel geld verdienen aan de ellende van anderen: soms deugt het toch

416
0
DELEN

In De Volkskrant vandaag een artikel over ‘Jurist Wever’, een bureau dat namens ouderen en gehandicapten het gevecht aangaat met gemeentes die beknibbelen op de kwaliteit van hun zorg. Jurist Wever werd opgericht door Kevin Wevers die wel rechten studeerde maar niet advocaat werd. In dit geval is dat maar goed ook. Want advocaten mogen niet op basis van ‘no cure, no pay’ werken. Maar hij mag en doet dat wel.

Inmiddels heeft zijn bureau al meer dan 1.000 ouderen en gehandicapten geholpen bij het opstellen van bezwaarschriften tegen gemeentes die kortingen op de hulp toepassen, bijvoorbeeld door de hulp niet meer in geld uit te keren maar in natura. En daarmee besparen. Daarbij wordt dan niet zelden de kwaliteit minder en dat mag niet: besparen én slechter, ten koste van de hulpbehoevenden.

De Wet Maatschappelijke Ondersteuning uit 2015 bepaalt dat hulpbehoevenden meer zelf moeten doen. Of hun omgeving inschakelen als, bijvoorbeeld, hulp in de huishouding.

Sinds de invoering van deze wet maakten duizenden bezwaar, dat recht hebben ze. Ooit had Freek de Jonge het over het recht van ouderen om te staken. Dat hoefde je, in zijn visie, nauwelijks serieus te nemen. Geparafraseerd: ‘Laat die ouderen een of twee keer de straat op gaan, dan heb je het wel gehad’.

In die geest dacht een flink aantal gemeentes bij de ontvangst van die bezwaren. Niet teveel aandacht aan besteden, niet te veel haast maken.

Maar de wet stelt dat een gemeente binnen 18 weken moet reageren – overigens ook al een bespottelijk lange termijn. Jurist Wevers stelt de gemeente vervolgens in gebreke en zolang ze niet alsnog handelen loopt de teller van een dwangsom op tot maximaal € 1.260,- per cliënt.

En dat is het verdienmodel van Wevers, die dwangsom is zijn beloning en intussen krijgen zijn opdrachtgevers gratis aandacht en mogelijk een oplossing voor hun klacht.

Het lijkt typisch iets dat tegelijk wel en niet deugt. Maar het deugt vooral niet bij die gemeentes.