De game-wereld kent veel seksisme, maar gamen is ook een tegengif

De online gamewereld wordt gezien als een soort gigantische mannenbijeenkomst, maar dat is niet de werkelijkheid. Uit onderzoek van Talpa Gaming en Mediabrands bleek dat 30% van de fanatieke gamers in Nederland vrouwen zijn. Van de groep ‘casual’ gamers in Nederland bestaat zelfs 70% uit vrouwen. Helaas is de sfeer online niet altijd gemoedelijk voor deze vrouwen: seksisme komt veel voor in de game-wereld. Nils Vermeire, auteur van het boek ‘Ga toch gamen: gamen als het geheime wapen voor een betere band met je kind’ en ambassadeur van Women in Games, is in deze wereld gedoken.

“Zowel voor als achter de schermen vindt helaas seksisme richting vrouwen plaats”, vertelt Nils. “Wanneer spelers met elkaar praten via voice-chats en ze een vrouwenstem horen, zeggen mannelijke spelers bijvoorbeeld: ‘ga terug naar de keuken’. Maar ook bij de game-bedrijven rommelt het. Zo heeft een medewerkster van Activision Blizzard, het bedrijf achter een aantal van de populairste games, in 2021 een rechtszaak aangespannen vanwege seksuele intimidatie wat plaats vond binnen het bedrijf.”

Maatschappelijke veranderingen

Opzij-lezeres Joke Bakker (64) gamet al sinds 2008. Hoewel ze zelf weinig te maken heeft gehad met online seksisme, zag ze wel langzaam een verandering ontstaan binnen de game-wereld. “Er zijn meer zogenaamde ‘toxic’ hoekjes bij gekomen, merk ik. Mensen worden sneller boos en lijken minder geduld te hebben met beginnende spelers.”

De winkel van OPZIJ: losse nummers, abonnementen

Dat seksisme en agressie toenemen in de online cultuur is mogelijk ook een reflectie van onze maatschappij, denkt Nils. “Stereotypische mannelijkheid neemt weer wat meer de overhand en daarmee ook de traditionele man-vrouw rolpatronen. Ik heb weleens het idee dat wanneer mannen verliezen van een vrouw tijdens een game, ze denken dat dit hen minder mannelijk laat lijken. Tegelijkertijd, als ze winnen van een vrouw lijken mannen te vinden dat het niet volledig telt; vrouwen zouden niet goed zijn in gamen. Onzin natuurlijk.”

Lezeressen Ann-Tine Thijssen (55) en haar dochter Lotte Thijssen (26) gamen beiden, maar hebben andere ervaringen. Ann-Tine speelt graag zogeheten ‘cosy games’, waarbij de focus ligt op gezelligheid, maar Lotte speelt vaker schietspellen. Daar gaat het regelmatig mis, merkte Lotte. “Met bepaalde spellen, zoals Call of Duty, ben ik echt gestopt. Als ik daar begon met praten hoorde ik mannen zeggen ‘ah nee, een meid’. Dat haalt de lol er wel af.”

Waarom iedereen zou moeten gamen

Hoe donker bepaalde kanten aan het gamen ook lijken te zijn, toch winnen de positieve aspecten. “Het is zo fijn om een vaste community te hebben”, vertelt Joke. “Ik heb bijvoorbeeld nauwelijks last gehad van de lockdowns tijdens de coronapandemie. Je hebt gewoon een portaal thuis naar mensen over de hele wereld met wie je het gezellig kunt hebben.”

Naast gezelligheid kan gamen ook vooral verbinding creëren, helemaal in tijden waarin de polarisering toeneemt, zag Nils. “Wanneer mannen en vrouwen vaker in contact zijn met elkaar, bijvoorbeeld door samen te gamen, zorgt dat ervoor dat ze elkaar beter gaan begrijpen. Het feit dat mannen in games zoals Call of Duty zo vijandig kunnen reageren wanneer ze vrouwen tegenkomen, komt juist ook doordat er nog zo weinig vrouwen in die hoek zitten. Ik denk dat het goed zou zijn als er geen mannen- of vrouwenhoekjes meer zijn.”

Nils beschreef in zijn boek hoe belangrijk gamen kan zijn om een betere band op te bouwen met je kind. Dat merkten ook Ann-Tine en Lotte. “Toen Lotte jong was ben ik uit interesse eens mee gaan kijken wanneer ze aan het gamen was. Sinds vijf jaar ben ik gaan mee-gamen.” Lotte merkt ook een verschil in de relatie met haar moeder. “Andere ouders spreken hun kinderen vaak weinig, maar wij zijn uren samen bezig. Dat heeft ervoor gezorgd dat wij een hele sterke band hebben gekregen.”

Bestel hier het boek ‘Ga toch gamen: gamen als het geheime wapen voor een betere band met je kind’ van Nils Vermeire.