Laat je lichaam met rust deze zomer (en erna)!
Door: Luuke Raaijmakers
Hé, jij daar. Stop. Ik ben er helemaal klaar mee. Met jouw brein, mijn brein en wat we onze lichamen aandoen. Laatst stond ik na een stressvolle periode in een pashokje om mezelf – heel kapitalistisch – op te beuren met wat nieuwe zomerkleding. De dagen ervoor had ik veel gehuild om van alles en nog wat, en ik voelde de gevolgen daarvan in mijn lichaam. Ik had blauwe wallen onder mijn ogen door een slechte nachtrust, een opgezwollen buik omdat mijn darmen van slag waren, een droge huid en een algeheel opgejaagde uitstraling. Mijn lichaam sleepte zichzelf met pure wilskracht door de dag.
Onder het onflatteuze blauwe licht keek ik naar mezelf in een vrolijke zomerjurk die ik van het rek had gegrist. Naar de jurk keek ik amper; mijn blik ging meteen naar het lichaam eronder. In willekeurige volgorde passeerden de volgende gedachten de revue: Mijn god, wat pluist mijn haar. Moet je die pukkels zien. Ik lijk wel zwanger met die buik. Jezus, ook nog mijn benen slecht geschoren. Nu loop ik de hele dag voor lul. Ben ik dikker geworden?
Een halfjaarabonnement op OPZIJ (€ 41,50) met als cadeau het boek Wegwijzer voor nabestaanden van Marieke Henselmans
€ 41,50€ 41,50Opties selecteren Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpagina
Een jaarabonnement op OPZIJ (€ 81,50) met als cadeau TWEE boeken van Hedy d’Ancona
€ 81,50€ 81,50Opties selecteren Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpagina
Het zal je niet verbazen: de jurk heb ik niet gekocht. Het enige wat ik meenam uit het pashokje was een slechter zelfbeeld en een weemoedig gevoel. Wat een opbeurend middagje had moeten worden, veranderde in een zelf toegebrachte dolksteek. Eenmaal thuis, toen ik in bed lag, kwam ineens een vreemde gedachte in me op: zou mijn lichaam verdrietig worden van de manier waarop ik tegen het praat? Ik weet het. Het is een kinderachtige gedachte, geboren in een slaapdronken bui. Maar toch bleef hij hangen.
Je lichaam is namelijk letterlijk je allergrootste bondgenoot. Het doet er alles aan om je zo gezond, veilig en gelukkig mogelijk te houden. In welke omstandigheden je je lichaam ook brengt en wat je het ook voorschotelt, het probeert er altijd het beste van te maken.
Alleen weet dat lichaam natuurlijk niet dat wij de hele dag bewerkte foto’s en video’s van modellen voorgeschoteld krijgen die ons onzeker maken. Dat vetlaagje op onze onderbuik, dat vrouwen nu eenmaal hebben om hun organen te beschermen, bestrijden en verstoppen we ons hele leven. Cellulitis wordt tevergeefs te lijf gegaan met crèmes, rollers en een soort huidstofzuigers, terwijl vrouwen simpelweg een bindweefselstructuur hebben die kuiltjes veroorzaakt. En borsten die ‘niet groot genoeg’ zouden zijn, vullen we met siliconen, ondanks alle risico’s die daarbij horen.
Terwijl wij ons lichaam behandelen als een eindeloos DIY-verbouwproject, doet ons lichaam maar één ding: voor ons zorgen. Het is misschien wel de meest loyale relatie die we ooit zullen hebben.
Voel je je al een beetje schuldig? Mooi. Misschien is dat wel de eerste stap richting meer compassie voor jezelf.
Juist in de zomer lijken we collectief gek te worden. We weten dat we straks naar het strand gaan met dat zogenaamd ‘mislukte’ lichaam van ons, dus begint de jaarlijkse verbouwing weer. Alsof ons lichaam eerst een APK moet doorstaan voordat het een dagje zon verdient. Maar er is nooit iets mis geweest met je uiterlijk. Dat is ons aangepraat. En vervolgens zijn we het zelf gaan geloven. Ik merk dat dat me soms woedend maakt. Waar halen al die bedrijven het lef vandaan om miljoenen hardwerkende, unieke en mooie lichamen wijs te maken dat ze eerst gerepareerd moeten worden voordat ze goed genoeg zijn? Niks daarvan. Ons lichaam is een unieke genetische combinatie van duizenden voorouders die ooit verliefd zijn geworden. Alleen dat gegeven maakt het al een wonderlijke creatie.
Daarom ben ik bezig met een nieuw streven. En ik hoop dat je meedoet. Laten we ons lichaam deze zomer – en daarna – weer ervaren als een ervaring, in plaats van als een object. Zie je lichaam als een trouw vervoersmiddel waarmee je mooie momenten kunt beleven. Kijk weer door je eigen ogen naar buiten, in plaats van voortdurend door de denkbeeldige ogen van anderen naar jezelf.
Ga naar het strand om te zwemmen en de zon op je huid te voelen, zonder je af te vragen hoe anderen jouw lichaam beoordelen. Draag die ‘onflatterende’ korte broek omdat hij lekker zit. Laat je make-up uitlopen omdat je te hard hebt gelachen. Laat je haar pluizen door het zeewater. Laat je buik over de rand van je bikinibroekje hangen omdat je eindelijk eens écht ontspannen bent. Deze zomer doen we niet aan Hot Girl Summer. Deze zomer doen we aan Laat Je Lichaam Eens Met Rust Summer.