Waarom vinden mannen 16-jarige meisjes sexy?

Door: Luuke Raaijmakers

Herinner jij jezelf nog als 16-jarige? Ik wel, helaas. Als puber was ik een zeer, zéér ongemakkelijk wezentje. Ik had een blokjesbeugel, droeg een bril, weigerde principieel make-up te dragen, en ik droeg kleding waar menig mens niet dood in gevonden wilde worden (zelfexpressie, enzo). Om nog wat cooler te zijn las ik daarnaast non-stop boeken, was mijn gehele lichaamstaal puur ongemak, en vond ik de lessen op school leuker dan de pauzes.

Om maar te zeggen: als ik denk aan een 16-jarige, is sexy niet het woord dat in me opkomt. Wel toen ik zelf 16 was natuurlijk. Maar als het goed is ga je als je ouder wordt mensen in je eigen levensfase aantrekkelijk vinden. Of in ieder geval, vind je kinderen niet seksueel aantrekkelijk.

Toch heb ik geregeld van vrouwen in mijn leven gehoord dat zij als tieners seksuele interesse ontvingen van oudere mannen. Docenten, mannen op straat, familievrienden, scoutingleiders, mannen in hobbyclubs, school-conciërges; ik ken allerlei gruwelijke verhalen. Van seksueel getinte opmerkingen, ongewenste aanrakingen, tot zelfs aanrandingen en verkrachtingen. Uit de meest recente Monitor Seksueel Geweld tegen Kinderen blijkt dat de politie in totaal 3.690 meldingen van kindermisbruik registreerde, waarvan maar liefst 85 procent meisjes zijn. De overgrote meerderheid van deze slachtoffers bevindt zich in de tienerleeftijd vanaf 12 jaar, met een piek op 15-jarige leeftijd.

Er gaat nu een video rond die dit maar weer eens illustreert. Jan Roos (49) en Dennis Schouten (31)  – bekend van Roddelpraat – waren op festival Zwarte Cross en interviewden daar festivalgangers. Daar benaderden ze twee 16-jarige meisjes. Jan Roos begon het ‘gesprek’ met de volgende opmerking: ‘Blond, mager, beugeltje, dit is d’r. We hebben d’r gevonden.’ Toen één van de meisjes vertelde dat ze 16 is, merkte Jan Roos op: ‘Hoppatee! Mag zelfs van de wet!’. Het meisje had natuurlijk ‘super veel geluk’, want ze had Dennis Schouten ‘gewonnen’. Toen Dennis vroeg aan het meisje of het ‘paste’ dat hij 31 was (waarop het meisje ‘nee’ zei), riep Jan Roos: ‘Met een beetje spuug past alles’.

Op dit punt van de video was ik al woedend, maar het ging nog door. De vriendin van het meisje vroeg waar de video geplaatst zou worden, waarna de mannen logen dat het om Radio 2 ging. Toen het meisje vertelde dat ze daar vaak met haar moeder naar luistert, vroeg Jan Roos: ‘Speel je dan ondertussen een beetje met jezelf?’.

Ik ben gewoon sprakeloos (zegt ze, middenin de column. Het feit dat deze mannen het in hun hoofd haalden om zulke vragen aan kinderen te stellen, en vervolgens de video ook nog schaamteloos te plaatsen, getuigt wat mij betreft echt van ernstig onderontwikkelde psychische functies. Ik vind het te walgelijk voor woorden. Zeker omdat dit soort content normaliserend werkt.

Want hoewel het niet persé sociaal geaccepteerd is om openlijk te práten over seksuele aantrekkingskracht tot tieners, lijkt het hébben van die aantrekkingskracht dat wel. Alsof het een onschuldige mannengrap is. Jongens zijn nu eenmaal jongens. “Ze ziet er toch ouder uit?” “Het mag toch van de wet?” En daarmee is de discussie voor veel mensen blijkbaar afgelopen.

Inleven vind ik moeilijk in dit geval. Ik kan me aantrekkingskracht tot jonge jongens niet eens voorstellen. Waarom hebben mannen dat dan wel zo vaak? Evolutionaire psychologen wijzen erop dat mannen gemiddeld iets gevoeliger zijn voor signalen van jeugd en vruchtbaarheid dan vrouwen. Dat betekent alleen niet dat een volwassen man die opgewonden raakt van een zestienjarige opeens biologisch vrijuit gaat. Mensen zijn geen losgeslagen hormoonmachines. We vallen niet alleen op een lichaam, maar ook op iemand die ongeveer dezelfde levensfase heeft, dezelfde zelfstandigheid, dezelfde humor en dezelfde volwassenheid. Dat zie je ook terug in de praktijk: de meeste relaties ontstaan tussen mensen die slechts een paar jaar in leeftijd verschillen.

En dat is niet zo gek. Een zestienjarige zit meestal nog op de middelbare school, vraagt misschien nog zakgeld aan haar ouders en moet toestemming vragen als ze laat thuiskomt. Een dertiger betaalt een hypotheek, heeft een fulltimebaan en bepaalt zijn eigen leven. Dat zijn geen twee volwassenen die elkaar toevallig ontmoeten. Dat is een fundamenteel ongelijke machtsverhouding. Juist daarom vind ik het zo bizar dat Jan Roos onmiddellijk naar de Nederlandse consentleeftijd greep. “Mag zelfs van de wet.” Alsof de wet een vrijkaartje is. Alsof je morele kompas ophoudt waar het Wetboek van Strafrecht begint.

De wet moet ergens een grens trekken. Dat betekent niet dat alles aan die kant van de streep ineens wenselijk of gelijkwaardig is. Daarom mogen docenten geen relaties aangaan met hun leerlingen, ook als die zestien zijn. Daarom gelden voor hulpverleners, coaches en begeleiders strengere regels. Omdat we allang begrijpen dat toestemming ingewikkeld wordt zodra de één veel ouder, ervarener of machtiger is dan de ander.

Ik vermoed overigens dat we niet alleen moeten kijken naar waarom veel mannen deze voorkeur hebben, maar ook naar waarom we meisjes zo absurd vroeg als volwassen vrouwen zijn gaan behandelen.  Een meisje krijgt haar eerste beha en ineens vinden volwassen mannen dat ze commentaar mogen geven op haar lichaam. Ze wordt nagefloten voordat ze mag stemmen. Ze krijgt seksuele opmerkingen voordat ze een rijbewijs heeft. En zodra ze zestien wordt, halen sommige mannen triomfantelijk de wet erbij, alsof dat het einde van de discussie is in plaats van het begin. Daarbij vergeten ze voor het gemak even dat zestienjarigen nog kinderen zijn.

Tegen de twee meisjes uit het filmpje wil ik nog iets zeggen, mochten jullie dit lezen. De schaamte ligt absoluut niet bij jullie, die ligt bij Jan Roos en Dennis. Jullie hebben niks verkeerd gedaan. Ik vind dat jullie je goed staande hebben gehouden in gesprek met deze twee debielen, ondanks dat jullie onder enorme druk stonden.