Is menstruatiebloed het geheim van de natuur?
Door: Luuke Raaijmakers
Ik dacht dat ik inmiddels alle wonderlijke theorieën over menstruatiebloed wel had gehoord. Je kunt er je huid mee verzorgen, je spirituele krachten versterken en, als we Instagram mogen geloven, zelfs je kamerplanten mee redden. Vergeet Pokon: de toekomst van tuinieren ligt blijkbaar in je onderbroek. Op sociale media beweren vrouwen dat planten spectaculair groeien wanneer je ze menstruatiebloed geeft. Sommigen verbinden dit zelfs aan het mysterieuze Voynich-manuscript: een eeuwenoud boek vol onleesbare teksten en vreemde plantenillustraties. Zou het een vergeten handleiding voor vrouwelijke natuurmagie zijn?
Helaas moeten we de heksenketel even van het vuur halen. Menstruatievocht bevat inderdaad voedingsstoffen, waaronder ijzer en stikstofverbindingen. Maar volgens plantenwetenschappers is de samenstelling zo wisselend dat het geen betrouwbare meststof is. Bovendien kunnen zout en ziekteverwekkers problemen opleveren. Wetenschappelijk bewijs dat je monstera er beter van groeit, ontbreekt. En dat manuscript? Dat bevat volgens Yale University inderdaad mysterieuze plantenillustraties en afbeeldingen van badende vrouwen. Maar de tekst is nog altijd niet ontcijferd. Dat het een menstruatiehandleiding zou zijn, is dus voorlopig vooral een creatieve interpretatie.
Toch vind ik de populariteit van deze theorie fascinerend. Eeuwenlang werd menstruatiebloed als vies, beschamend en onrein beschouwd. Nu proberen vrouwen er juist iets krachtigs en vruchtbaars van te maken. We hoeven menstruatiebloed niet magisch te verklaren om het bijzonder te vinden. Het vrouwenlichaam is immers al indrukwekkend genoeg. En mijn kamerplanten? Die krijgen voorlopig gewoon kraanwater. Ze hebben het al zwaar genoeg.